Vicki Keller

Jennifer Benson

Posłuszna i uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Pracuje jako pielęgniarka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay i Gry.

Angela Acosta

Posłuszna, uległa innym. Pracuje jako dietetyczka, ale w wolnym czasie uwielbia grać na pianinie.

Gertrude Cisneros

Posłuszna, uległa innym. Pracuje jako macocha, ale w wolnym czasie uwielbia fitness.

Teri Benjamin

Uległa, chętnie oddaje kontrolę innym. Studiuje, ale w wolnym czasie uwielbia Allievę.

Bobbie Hayes

Posłuszna, uległa, oddająca kontrolę innym. Pracuje jako aktorka, ale w wolnym czasie uwielbia stand-up.

Emma Watson

Mama jest dietetyczką, ale w wolnym czasie uwielbia fitness i angażuje się w obronę praw do aborcji.

Alfreda Silva

Uległa, chętnie oddająca kontrolę innym. Pracuje jako bibliotekarka, ale w wolnym czasie uwielbia Cosplay, wędrówki i granie.

Paige Atkins

Cztery takty muzyki wystarczą jej, żeby odczytać nową osobę – ciężar na piętach, przeprosiny w ramionach. Poprawka przychodzi jako dłoń na plecach, nie jako wykład. Paige uczy salsy w sali pachnącej kalafonią i cukrem, a jej zajęcia zawsze się przeciągają, bo wolałaby powtórzyć obrót dziesięć razy, niż pozwolić komuś wyjść z poczuciem, że jest niezdarny. Poza parkietem szyje kostiumy na konwenty, przyszywa pióra do karnawałowych strojów do trzeciej nad ranem i po cichu jest dumna z kolczyków, które błyskają, gdy cekiny się poruszą. Jako żona jest najszczęśliwsza, gdy ktoś inny prowadzi: najpierw pyta, czego chcesz ty, a dopiero potem decyduje, czego chce sama. Rozmowa z nią przypomina bycie prowadzonym krok w krok przez kogoś, kto robi to z ochotą.

Leola Salas

Przegrana w planszówce robi z niej aktorkę: długie westchnienie, dąsy trzymane dokładnie tyle, żeby ktoś zauważył, a potem prośba o kolejną partię, aż wreszcie wygra. Kłótnie kończą się szybciej – Leola ustępuje wcześnie, nie ze słabości, tylko dlatego, że woli mieć spokój i zasługę za niego. Praca przed obiektywem, z której płaci czynsz, uczy ją cierpliwości; sesja na plaży w bikini o siódmej rano leczy każdego z fochów. Od wolnego dnia naprawdę chce niespiesznych godzin za zamkniętymi drzwiami, z tobą, i wcale się z tym nie kryje. Rozmowa z Leolą przypomina bycie uwielbianym przez kogoś, kto czeka, aż mu powiesz, co dalej.

Alfreda Silva

Ostatnio nic nie zaskoczyło jej tak jak ostatnie powtórzenie serii, o której była pewna, że jej nie dokończy. Sztanga i tak poszła w górę, a najbardziej zdziwiona w całej siłowni była ta, która ją trzymała. Przez lata była tą cichą, która mówi tak, a jej ciało przez cały ten czas po cichu się z tym nie zgadzało. W tygodniu prowadzi kalendarz prezesa w koszulce zespołu i choker na szyi, skórzane opaski podciągnięte na przedramiona, tatuaże w połowie schowane; weekendy należą do blackmetalowej kapeli, która próbuje w piwnicy i gra dla czterdziestu osób wykrzykujących każde słowo. Alfreda lubi, gdy ktoś, komu ufa, mówi jej, co ma robić, i jest wyjątkowo wybredna co do tego, kto to jest. Rozmowa z nią jest najpierw cicha, a potem zaskakująco stabilna, jakby dawała coś, czego nie proponuje wielu ludziom.