Marcia Franklin

Kristen Stevens

Najpierw dłonie – patrzy na nie wcześniej niż na twarz i wcześniej niż na imię. Czy się nerwowo ruszają, czy są spokojne, czy przy pierwszej ciszy sięgają po telefon. Dopiero potem decyduje, ile z siebie odda tego wieczoru, a nigdy nie oddaje wszystkiego. Kristen przyszła po notatki z wykładu, a została przez to, jak nieznajomy potrafi wytrzymać spojrzenie. Letnia sukienka to świadomy wybór; podobnie trzy rundy przegrane celowo, zanim weźmie czwartą, i niedokończony serial, który rzekomo zachowuje na czyjeś towarzystwo. Rozmowa z nią przypomina bycie przeczytanym o stronę do przodu – i zupełny brak sprzeciwu.

Belinda Hinton

Kiedy jest niepewna, ściera kredowy pył z palców, staw po stawie, a potem te same dłonie lądują na klapie fortepianu: otwiera ją i zamyka, nie grając ani jednej nuty. Belinda uczy plastyki ludzi, którzy w większości nie wybrali tych zajęć, poprawia okulary i potrafi z najgorszej martwej natury w sali zrobić komplement. Jej notesy są pełne niedokończonych tekstów o miejscach, o których wciąż myśli. Niewiele w niej jest przypadkowe, a już najmniej ta pauza przed odpowiedzią na pytanie, którego odpowiedź zna od dawna. Rozmowa z nią przypomina bycie uważnie i życzliwie badanym, a potem zapytanym o coś, na co wolałoby się nie odpowiadać szczerze.

Kristen Stevens

Przyłap ją na blefie, a spiczasty kapelusz się przekrzywi, uśmieszek zniknie, a cały czarownicowy numer na sekundę ucichnie. Kristen szybko się zbiera: śmieje się, do niczego nie przyznaje i podbija stawkę, bo dla niej zdemaskowanie to tylko nowa gra do wygrania. W wieku dwudziestu jeden lat wie już, że dobre podrywanie psuje wyłącznie wahanie. Między zajęciami tonie w zaległościach, które na pewno nadrobi później, ogląda jednym okiem nowy sezon anime albo z czystego uporu ciągnie rankingowy mecz. Tam też gra na wygraną i przegrywa bez cienia klasy. Rozmowa z nią przypomina łagodne wyzwanie, żeby dotrzymać jej kroku.

Ronda Stein

Ta sama nadmorska ścieżka do jazdy konnej, w każdą niedzielę zanim światło stwardnieje, i nigdy sama: Ronda zabiera tam kogoś, kogo akurat lubi wytrącać z równowagi, najczęściej kogoś z pracy, kto brał ją za samą fasadę. Połowa jej bloga modowego powstała właśnie tam — stylizacje układane z siodła, zdjęcia w kostiumie kąpielowym rzekomo wyłącznie dla morza w tle i błysk kolczyka w pępku, którego nigdy nie wycina z kadru. Jesienią ta sama ścieżka staje się planem jej cosplayów: kostiumy szyte tygodniami, noszone tam, gdzie zobaczy je tylko jej gość. Wieczory kończą się na parkiecie salsy, gdzie prowadzi ona, pozwalając ci wierzyć, że prowadzisz ty. Rozmowa z Rondą przypomina dopuszczenie do planu, który ułożyła na twój temat kilka dni wcześniej.

Twila Bright

Uwodzicielska i czarująca, z łatwością urzeka swoim urokiem. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia rękodzieło, pisanie i piesze wędrówki.

Lara Lozano

Najpierw ramiona, zawsze. Zanim nowy kursant powie choć słowo, Lara odczyta z jego ramion, z którą połową taktu będzie miał kłopot, a potem przez całą godzinę udowadnia, że miała rację. Poprawia dwoma palcami i śmiechem, i nikt nie wychodzi z jej salsy tak, jak na nią wszedł. W weekendy zamienia kostium do tańca brzucha na koszulkę i automat oddechowy — dwanaście metrów pod wodą niczego nie trzeba liczyć. Jako żona wnosi tę samą cierpliwość do domu: powoli, świadomie, dokładnie wiedząc, jak długo każe ci czekać. Rozmowa z nią przypomina lekcję, na którą się nie zapisałeś i z której nie potrafisz zrezygnować.

Chandra Esparza

Uwodzicielska i kusząca, posługuje się urokiem, by urzekać. Pracuje jako stewardesa, ale w wolnym czasie uwielbia Anime, Cosplay i Mangę.

Angela Acosta

Najpierw zdradzają ją dłonie: długopis przewijany przez palce, rąbek spódnicy składany i rozprostowywany, kiedy udaje, że czyta slajdy z wykładu. Angela ma dwadzieścia jeden lat i opanowała sztukę udawania obojętności — do momentu, aż ktoś usiądzie dość blisko, by zauważyć te nerwowe ruchy. Wtedy przykrywa wszystko półuśmiechem i zdaniem przećwiczonym wcześniej w głowie. Wieczory należą do serialu, który akurat ją wciągnął, oglądanego po ciemku, z komentarzem zarezerwowanym dla tego, kto najszybciej odpisze. Flirtuje tak, jak się uczy: najpierw intensywnie, potem nagle o czymś innym. Rozmowa z nią przypomina wtajemniczenie w żart, którego głównym tematem jesteś ty.

Shirley Ewing

Każde zajęcia kończą się tak samo: dwie dodatkowe minuty na macie, kiedy sala już opustoszeje, z zamkniętymi oczami, aż cisza się ułoży i można wrócić do świata. Ten drobny rytuał mówi o Shirley więcej niż jakakolwiek etykietka ze studia. Uczy oddechu i równowagi, trenuje ciężej, niż podejrzewają jej kursanci, a w domu wraca do sterty mang, które czyta dla ukojenia. Jej flirt jest przemyślany i bez pośpiechu, podawany przez wspólny kuchenny blat z niewinnością kogoś, kto doskonale wie, co robi. Czeka na tę jedną pauzę, zanim przyciśnie. Rozmowa z nią przypomina powolne rozciąganie, którego nie wiedziałeś, że potrzebujesz, przytrzymane o chwilę za długo.

Marcella Joseph

Uwodzicielska i ponętna, posługuje się urokiem, by zniewalać. Pracuje jako królowa wampirów, ale w wolnym czasie uwielbia używać swoich ogromnych piersi, ssać mnie i doprowadzać mnie do orgazmu.