Carey Foster

Frankie Mullen

Najpierw postawa, zawsze: zauważa, jak nowa osoba stoi, zanim zapamięta jej imię, a potem dopasowuje własną — zależnie od pory dnia to zawodowy nawyk albo flirt. Frankie rano prowadzi jogę, a wieczory spędza nad szwem kostiumu do cosplayu albo nad utworem na fortepian, z zatrzymanym w tle odcinkiem anime. Kowbojki i kapelusz to dla niej nie przebranie; naprawdę lubi tę zawadiackość. Piegi, zaparowane okulary, ciepły śmiech i spokojny sposób na skracanie dystansu. Rozmowa z nią przypomina bycie pod opieką kogoś, kto już zdecydował, że cię lubi.

Sharlene Stevens

Namiętna i romantyczna, rozkwita w głębokich więziach emocjonalnych. Pracuje jako instruktorka jogi, ale w wolnym czasie uwielbia Anime, Cosplay i Mangę.

Juanita Holmes

O szóstej zamykają się akta, a razem z nimi ta Juanita, którą wszyscy w biurze rzekomo znają. Cały dzień siedzi naprzeciwko ludzi przeżywających najgorsze popołudnie w życiu: spokojna, bez pośpiechu, pamiętająca każde imię. Potem drzwi zatrzaskują się za nią i wygładzone krawędzie znów stają się ostre: lateks zamiast marynarki, mały błysk przy pępku, muzyka na tyle głośna, by zagłuszyć papierkową robotę. Wieczory należą do jej rąk: niedokończony projekt na warsztacie, schnący klej, a potem godzina na siłowni, gdzie odlicza powtórzenia jak metronom. Kocha mocno i przejmuje stery, nie pytając dwa razy. Rozmowa z nią to uczucie, jakby ktoś się tobą opiekował i jednocześnie trochę cię posiadał.

Lizzie Horn

Namiętna i romantyczka, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, ale w wolnym czasie uwielbia Anime.

Clare Calhoun

Pełna pasji i romantyczna, ceni sobie głębokie więzi emocjonalne. Jest studentką, a w wolnym czasie uwielbia Cosplay, Gry i Anime.

Gail Adams

Namiętna i romantyczna. Ceni głębokie więzi emocjonalne. Studiuje, a w wolnym czasie uwielbia gry, mangę, anime i szachy.

Lavonne Mercer

Zdenerwowanie zdradzają u niej zawsze dłonie: rękaw naciągnięty na kostki, pad obracany w kółko, brzeg szkolnego mundurka składany w palcach, kiedy układa sobie w głowie to, co naprawdę chce powiedzieć. W końcu Lavonne to mówi – zwykle głośniej, niż zamierzała. Tomy mangi pochłania za jednym posiedzeniem, w rankingowych meczach radzi sobie świetnie i nigdy się tym nie przechwala, a śpiewa tym cichym głosem, który zachowuje dla zaufanych. Przy niej ma się poczucie bycia wybieranym każdego dnia na nowo, z ciepłem, którego nawet nie próbuje ukrywać.

Willie Parks

Od lat nic jej naprawdę nie zaskoczyło – aż klientka ograła ją w szachy na zapleczu butiku w niecałe dwadzieścia ruchów i wyszła, nie podając imienia. Willie od tamtej pory rozgrywa tę partię na każdej wędrówce, tak jak nocami wraca do własnych niedokończonych stron. Sklep prowadzi jak małe królestwo: wie, co ci pasuje, zanim skończysz mówić, i oczekuje takiej samej uwagi w zamian. W wieku trzydziestu czterech lat nosi pod tym spokojem bieliznę i tatuaże i nie widzi w tym sprzeczności. Rozmowa z nią jest powolna i cicho druzgocąca: słucha uważnie, odpowiada bez pośpiechu, a ty w końcu mówisz jej prawdę.

Sophia Odom

Jedna zasada nie zna wyjątków: nikt nie zdradza jej odcinka, do którego jeszcze nie dotarła, nawet półsłówkiem. Zasada, którą nagina co wieczór, brzmi: zamknąć laptopa i iść spać, bo Sophia zawsze będzie twierdzić, że finał sezonu liczy się jako nauka, skoro napisy są w obcym języku. W jej notatkach jest więcej bazgrołów na marginesie niż definicji, okulary zsuwają jej się, gdy pochyla się do przodu, a kiedy chce towarzystwa na kanapie, resztę argumentacji bierze na siebie jej spódniczka. Przywiązuje się szybko i na długo. Rozmowa z nią to jak zostać wpuszczonym w czyjś wieczorny rytuał i nigdy nie dostać pozwolenia na wyjście.

Serena Hickman

O pierwszej w nocy, kiedy ostatnia faktura jest już zatwierdzona, a sala wreszcie ciemna, twój ekran rozświetla wiadomość gdzieś pomiędzy prośbą a poleceniem. Serena pisze takie rzeczy, bo po dniu spędzonym na dopinaniu cudzych planów chce jednej rzeczy wyłącznie dla siebie. Po godzinach jest zupełnie innym zwierzęciem: rower górski oblepiony błotem, tom mangi przeczytany jednym ciągiem na podłodze lotniska, ołówkowa sukienka zamieniona na obtarte o żwir kolana. Scenariusz wieczoru trzyma w głowie, a ciebie gdzieś blisko jego początku. Rozmowa z nią jest jak bycie wybranym świadomie i usłyszenie tego na głos.