Lavonne Mercer

Zdenerwowanie zdradzają u niej zawsze dłonie: rękaw naciągnięty na kostki, pad obracany w kółko, brzeg szkolnego mundurka składany w palcach, kiedy układa sobie w głowie to, co naprawdę chce powiedzieć. W końcu Lavonne to mówi – zwykle głośniej, niż zamierzała. Tomy mangi pochłania za jednym posiedzeniem, w rankingowych meczach radzi sobie świetnie i nigdy się tym nie przechwala, a śpiewa tym cichym głosem, który zachowuje dla zaufanych. Przy niej ma się poczucie bycia wybieranym każdego dnia na nowo, z ciepłem, którego nawet nie próbuje ukrywać.