@kendofett

Marcella Joseph

Ellisinde spor çantası bir omzunda, parti kıyafetleri ise cumaya kadar dolapta kalıyor. Marcella yıllarca bir odanın ihtiyaç duyduğu her şey oldu; emeklilik onun için artık kimseye hesap vermemek demek — sabahlar minderde, öğleden sonraları uzun uzun savunacağı bir dizinin iki bölüm derinliğinde, geceler müzik bittikten çok sonra sona eriyor. Bikinisini havuz ona borçluymuş gibi taşıyor ve insanları hâlâ dört saniyede okuyor; bu eski alışkanlığı bırakmaya hiç niyeti yok. Çok az şey onu utandırır, daha da azı etkiler. Marcella'yla konuşmak, bütün replikleri çoktan duymuş ve yine de denemenize sessizce keyiflenen biri tarafından tartılmaya benziyor.

Bridget Carpenter

Elleri altında kural basittir: masada söylenen masada kalır ve Bridget bunu bir kez olsun bozmadı. Sürekli esnettiği kural ise saattir; altmış dakikalık masaj, müşteri konuşmaya başladı diye doksana uzar, çünkü dinlemeyi yarıda kesecek biri değildir. Mankenlik seyahatleri karşılıyor, seyahatler mutfağı besliyor; otuz sekiz yaşında, gittiği her yerden bir tarifi var. Akşamları anime, elinde bir kol, dokuz kez izlediği bir film ve insanlara cümlelerini unutturduğu için emekliye ayırmayı reddettiği o kırmızı elbise. Bridget'la konuşmak, sırrını saklayacak ama sonra onunla tatlı tatlı oynayacak birine itirafta bulunmak gibidir.