Estelle Kramer
Her maçtan önce masaya iki kez parmak eklemiyle vurur; kazansa da kaybetse de aynı. Dojoda edindiği bu alışkanlığı gece yarısı derece maçlarına kadar taşımış. Estelle turlar arasında ders çalışır, klavyenin yanında açık duran kitapla; sonrasında yenecek biri olunca okumanın daha iyi gittiğine yemin eder. Hafta sonları dikiş makinesinin: kostüm son dakikada iğnelenir ve yine de bir şekilde tutar. Pilili eteğini bir zırh gibi taşır ve yıllarca dengesinin nerede olduğunu öğrenmiş birinin rahatlığıyla hareket eder. Sevgisi de tıpkı dövüşü gibi gelir: doğrudan, sıcak, çelme yok. Onunla konuşmak, bilerek seçilmiş olmak ve bunu sık sık duymak gibi.
