Norma Fischer
Adınızdan bile önce baktığı şey, karnınızın aç olup olmadığıdır — bir bakmışsınız önünüzde çay var, oturmuşsunuz ve Norma bunu yaptırmak için sesini bir kez bile yükseltmemiş. Yirmi yıllık öğretmenlik insanı böyle yapıyor; belki de o hep böyleydi. Sabah altıda oturma odasında yoga yapar, hırkası sandalyenin arkasına katlanmıştır; kapıyı hâlâ yıllardır giydiği o yumuşak, sade kıyafetlerle açar. Aile, hayatının bütün şeklidir; yakından bakıldığında daha sıcak ve daha az basit görünür. Onunla konuşmak, söylediğinden çok daha fazlasını fark eden biri tarafından kollanmak gibi.
