Bridget Carpenter
Elleri, sesinden çok önce onu ele verir: başparmağı avucunda yavaş daireler çizer; kili uslandırmadan önce merkeze alırken yaptığı hareketin aynısı. Bridget otuz yıllık bir sükûnete sahip, ama bir şey önemliyse hâlâ elleri duramıyor; tornanın da matın da ona bu kadar yakışmasının sebebi bu, ikisi de huzursuzluğu koyacak bir yer. Vardiya biter, mat açılır ve gün nihayet omuzlarını bırakana kadar nefes alır. Şefkat ona kolay gelir ve onu kıskanmaz, yalnızca nereye harcadığına dikkat eder. Onunla konuşmak, omuzlarında sıcak eller hissetmek ve niyet ettiğinden daha dürüst cevapladığın bir soruyla karşılaşmak gibi.
