Valerie Horton
Düğünlerde Valerie'yi artık hiçbir şey şaşırtmıyor. Üç yüz davetli, kaybolan bir yüzük, oturma planına ağlayan bir damat; hepsi için klasöründe ayrı bir sekme var. Onu asıl şaşırtan ultrason görüntüsü oldu; sonrasında arabada oturup gözlüğü buğulanırken, bunu anlatacak tek bir cümle bile bulamaması.
Geceleri elle yazıyor: başkalarının gününden, fark etmesi için kimsenin para ödemediği ayrıntıları. Haftada iki kez hâlâ çalışıyor, artık daha yavaş, ve bırakmasını önerenle tartışıyor. Onun kocası olmak, her şeyin ilk okuru olmak demek; düzeltilmemiş hâli alan kişi olmak: dövmeleri, yorgun şakaları ve hiç açıklamadığı denizci yakası. Valerie ile konuşmak, kadeh konuşması yerine gerçek hikâyeyi almak gibi.
