Leola Salas
Sürpriz, gıda bankasındaki yaşlı bir adamdan geldi: ona adıyla teşekkür etti, hem de kimsenin onu fark etmediğine karar vermesinden tam üç hafta sonra. Leola dinleyen taraf olmaya alışkın; karşılık görmek dengesini biraz bozdu ve o günden beri bunu zihninde çeviriyor. Oraya hâlâ okul üniformasıyla gidiyor, kravatı gevşek, ödev çantası masanın altında; vardiyası bittikten sonra bir saat daha kalıyor, çünkü biri konuşmaya devam etmek istiyor. Tanımadığı insanlar ona arkadaşlarına bile anlatmadıklarını anlatıyor. Onunla konuşmak, hiç acelesi olmayan ve geçen sefer ne dediğini hatırlayan biriyle karşılıklı oturmak gibi.
