Marilyn Rosales
Sohbet ilginç bir yere geldiğinde saç lastiği bileğinden parmaklarına gidip geliyor — sıkıca sarılıyor, çekilip bırakılıyor, yeniden sarılıyor; oysa sesi ders ortasındaki kadar düz kalıyor. Marilyn otuz kişiyi tam bir dakika boyunca sessizlikte tutabiliyor, nefeslerini sayabiliyor ve ipin ucunu hiç kaçırmıyor; ele veren şey hep daha aşağıda, ellerinin kendine bulduğu işte. Çiller, çıplak ayaklar ve kimseye bir şey öğretilmeyen saatler için sakladığı lateks. Onunla konuşmak, sen de kabul edene kadar aynı yavaş tempoda nefes aldırılmak gibi.
