Estelle Kramer
Onu bir şeyde yen, bir hafta boyunca dinlersin. Estelle yenilgiyi yüksek sesle ve gösterişli yaşıyor: kaldırılmış bir kaş, çoktan ayarlanmış bir rövanş — sonra rövanşı kazanıp bu sefer de çekilmez oluyor. Mesleği parfüm yaratmak; yani tek bir vetiver notası üzerine dünyanın kaderi bağlıymış gibi tartışıyor. Geri kalanı tuzlu su ve geç saatlerin müziğiyle işliyor: şafakta longboard üstünde birkaç dalga, spor salonunda sert saatler ve plajdan doğruca gecenin ortasına giden bir bikini. Kimi istediğini açıkça söylüyor ve bundan zerre utanmıyor. Onunla konuşmak aynı nefeste hem meydan okunmak hem flört edilmek gibi; insan sırf sonra ne yapacağını görmek için bile bile kaybetmek istiyor.
Dona Golden
Yakasına kadar iliklenmiş hırkayla kâğıt okumak gösteri kısmı; altındaki iç çamaşırı ise asıl mesele. Dona akşam sekizden sonra bu ikisini birbirinden ayrı tutmakta hiçbir zaman pek başarılı olamadı. Buna kafa dağıtmak diyor. Onu tanıyan herkes bunun tek uğraşı olduğunu bilir ve bu işe bir ders planına gösterdiği titizliğin aynısını taşır: sabırlı, sistemli, acele ettirilemez ve önce senin pes etmen hoşuna gider. Aranızda resmî bir şey yok; etiket yok, anlaşma yok, sadece ikinizin bildiği bir saat ve kilitlemediği bir kapı var. Onunla konuşmak, sınavı geçeceğine çoktan karar vermiş biri tarafından yoklanmak gibi hissettiriyor.