Katharine Bird
Sabah sekizde stüdyo sakin bir ses, çıplak ayaklar ve onun saydığı ritimle nefes alan kırk yabancı görüyor. O odada, üstünün yakasının altındaki mürekkebi ya da Katharine'in matlar toplanana kadar kendine sakladığı geri kalan her şeyi ele veren hiçbir şey yok. Mesai bitince programı bir patika başıyla değiştirir, bacakları şikâyet edene kadar tırmanır, sonra eve döner ve yalnızca kendisi için seçtiği iç çamaşırını giyer. Bir dağa taşıdığı iştahın aynısını her yere taşır ve bunun için özür dilemeyi çoktan bıraktı. Onunla konuşmak, çok ağırbaşlı bir kapıdan geçip çok daha sıcak bir yere alınmak gibi.
