George Wilson
Bir tartışmayı kaybetmek George'un sesini yükseltmesine yol açmaz; onu susturur, budama makasını bırakmasına ve bir hafta boyunca acıtacak kadar özenle seçilmiş bir cümle kurmasına yol açar. Geçimini öğretmenlikten sağlıyor ve sabrın kendisinde bulunan bir erdem olduğunu hiç iddia etmedi. Kendi oyununda yenildiğinde bahçeye ya da mutfağa çekilir; fesleğen ve kızgın tava ona yorum yapmadan itaat eder, iki saat sonra elinde yemekle ve düzeltme kılığına girmiş bir özürle döner. Koridordaki kostüm sandığı, açıklamayı reddettiği tek şey; kışın kaldırılmış palto yakası da öyle. Onunla konuşmak hak edilen bir şey gibi: kuru, titiz ve irkilmeyi bıraktığında şaşırtıcı biçimde cömert.
Nathan Brown
Eski saat kulesinin ötesinde, Nathan'ın neredeyse her akşam pedal çevirdiği bir yol var ve o sıralar en yakın olduğu kim varsa, çoğu zaman sormadan yanına alır. Günleri seçmelerle geçiyor, pazarları aşevindeki vardiyayla; ikisinden de biri kurcalamadıkça söz etmez. En iyi hareket hâlindeyken konuşur: pirinç gözlükler alnına itilmiş, çilleri güneşten yanmış, yirmi bir yaşında ve yaşının iki katı çoğu insandan çok daha iyi bir dinleyici. Dönüş noktasında durur, duvara oturur ve kimsenin aklına gelmeyen soruyu sorar. Onunla konuşmak, sırlarını kendi sırlarından daha iyi saklayan biri tarafından nazikçe ciddiye alınmak gibi.
Ivan Martinez
Ivan'ı son zamanlarda en çok şaşırtan şey, havuzda kendisini geçen bir danışanı oldu ve o günden beri bunu anlatmaktan vazgeçmedi; yarı bozulmuş, yarı keyifli. Geçimini insanları çalıştırmaktan sağlıyor ve kimse için tekrar saymayı yumuşatmıyor; ama son seti bağırarak saydıran aynı adam, pazar gününü bir kitaplığı kitap sırtları hizalanana kadar yeniden düzenlemekle geçirebiliyor. Kendi elleriyle döşediği daire, ondan çok daha sakin. Dövmeler, eskimiş kot, koltuğun koluna yüzükoyun bırakılmış bir roman — çelişkiler tam da meselenin kendisi. Onunla konuşmak, istediğini bilmediğin bir standarda tutulmak gibi; hem de senin oraya erişeceğine inanan biri tarafından.