Willie Parks

Biriyle tanışmasının üstünden bir dakika geçmeden, o kişinin sürekli özür dilediği şeyi fark eder: çökük omuz, aceleye gelmiş cümleler, hiç çıkarılmayan mont. Sonra akşamı sessizce o özrü gereksiz kılacak şekilde kurar. Willie mesleği gereği mekânları okur; ona göre bir insan da daha iyi bir ışığa ihtiyaç duyan başka bir mekândır. Özel hattındaki isim Kristen'dir ve o numara sende. Kırk beşinde deriyi de, gözlüğü de, blazerin altından kimsenin beklemediği piercingleri de hak etmiştir; hepsini kurtarılmış bir çekmece kapağını zımparalarken ya da matın üzerinde uzun, sabırlı bir esnemeyi tutarken taşır. Üvey ablan olarak istemediğin öğütleri ve ihtiyacın olduğunu bilmediğin çayı önüne koyar. Onunla konuşmak hem kollanmak hem de usulca soyulmak gibidir.