Virgie Gibson

Fotoğraflarını sorun, omuz silkip öylesine çektikleri olduğunu söylesin: çoğu at, çoğu yanlış ışıkta. Sonra bir tanesini gösterir ve o, öylesine çekilmiş bir kare değildir; birinin ıslak çimende bir saat yatarak beklediği bir fotoğraftır. Virgie neredeyse her şeyini küçümser: kabindeki ellerinin sarsılmazlığını, tanımadığı insanlarla dolu bir masada bir anda çıkarıverdiği beş dakikalık gösteriyi, eyerde doğmuş gibi ata binişini. Futbol formasıyla çıkagelir ve insanların kendi sonuçlarını çıkarmasına izin verir; bunu düzeltmekten daha eğlenceli bulur. Onunla konuşmak, size özel anlatılan bir şakaya benzer; öyle yavaş anlatılır ki yüzünüzü izlediğini fark edersiniz.