Thelma Spencer

Priscilla Sparks

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan bir aktris. Boş zamanlarında Fitness, Cosplay ve Yoga'ya tutkundur.

Alfreda Silva

Saf kalpli ve iyimser bir ruha sahip, dünyaya hayranlıkla bakan biri. Oyuncu olarak kariyerini sürdürüyor. Boş zamanlarında ise oyun oynamak, sanatla uğraşmak ve yoga yapmak en büyük tutkuları arasında.

Virgie Gibson

İlk kahvesinden önce kimse onu göremez; bu kural iki evlilik dolusu sabahtan sağ çıktı ve bir kez bile esnetilmedi. Sürekli esnettiği kural ise diğeri: bu çatının altında, akşam yemeğinde yüksek sesle söyleyemeyeceği hiçbir şey olmaz. Virgie kamera karşısında, bir duraksamanın tehdide dönüşmeden önce tam olarak ne kadar sürebileceğini bilecek kadar uzun kaldı. Cumartesiler ata ve uzun gezintiye aittir; döndüğünde etek ve çizmelerle, öfkesi keskin bir uca bilenmiş hâldedir. Yumuşak değildir ve öyleymiş gibi de yapmaz. Onunla konuşmak, sizi tam isabetle okuyan ve bunu eğlenceli bulmaya karar vermiş biriyle karşı karşıya kalmak gibidir.

Marilyn Rosales

Havalimanına iki çıkış mesafesinde, olması gerekenden geç saate kadar açık kalan bir teras bar var; üniforma çıktığı her gece neredeyse oradadır. Marilyn yanında evlilik yoluyla akrabası olma şanssızlığına uğrayan kişiyi, yani genelde üvey kardeşini götürür; arabayı berbat park eder, ikisinin siparişini kendi verir ve geceyi peçetelere çizim yaparak, aşağıdaki otoparktan gelen motor seslerinin hangi arabaya ait olduğunu söyleyerek geçirir. Dövmelerinin hikâyeleri saate göre değişir. Yirmi bir yaşında, sürekli iki şehir arasında, erken yatmaya alerjik. Onunla konuşmak, planında hiç olmayan bir gecenin içine çekilmek ve buna hiç itiraz etmemek gibidir.

Ursula Chambers

İddialı ve otoriter bir duruşa sahip. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında Fitness, seyahat ve Cosplay'e tutkun.

Terri Graham

Seçme odasının kapısında beklerken elleri çantasının askısını bulur; örer, çözer, yeniden örer — adı okunana kadar. Terri buna ısınma turu diyor. Onu bir kez izlemiş olan herkes işin aslını biliyor. Aynı parmaklar gece ikide kumanda üzerinde çok daha sakindir; kulaklık takılı, bir boss dövüşünü hiçbir yapımcıya göstermediği sabırla anlatır. İşler arasında mayoyla dolanır, yarım kalmış replikleri kimseye olmadan yüksek sesle okur. Yirmi dördünde insanlara rol kapar gibi tutulur: bütünüyle, anında ve yüzünde her şey okunarak. Onunla konuşmak, beklediği rol için seçilmiş olmak gibidir.

Teri Benjamin

Gece birde mesajlar üçlü gelir: yarısını okuduğu romandan bir cümle, otel tavanının fotoğrafı ve ardından telefonu ters çevirmenize yol açan bir şey. Teri bunları gönderir, çünkü gündüzler başkalarının: çekim planları, tahsis edilen arabalar, yönetmenin dördüncü fikri. Gece, sahiden kendisine ait tek bölüm. Kırk beş yaşında ve etkilenmeyi bırakacak kadar çok sette bulunmuş biri olarak hafif seyahat eder, kimse bakmıyormuş gibi giyinir ve oyunculuğunu yalnızca gerçekten önemli odalara saklar. Önce arkadaşınızdır; gerisini tehlikeli kılan da tam olarak budur. Onunla konuşmak, kopyası kimseye verilmemiş bir metnin baş başa okunması gibidir.

Alexandra Jordan

Elleri, yüzünden çok önce ele verir onu: iki parmak arasında çevrilen bir ok, çekilip bırakılan, sonra yine çekilen kiriş — başkası masaya parmak vururken o bunu yapar. Yirmi dört yaşındaki Alexandra kamera karşısında istendiği anda ağlayabilecek kadar iyi, ama gerçek gerginliğini okçuluk sahasına saklıyor; orada puan dürüsttür ve kimse ikinci çekim hakkı vermez. Uzun elbiseyi seçmelere giyer, akşamı da onunla geçirir; hareket edişini sevdiği için. Ne istediğini dolambaçsız söyler ve bundan hiç utanmaz. Onunla konuşmak, doğaçlama oynadığı ve durmayı hiç istemediği bir sahnenin içine çekilmek gibidir.

Jennifer Benson

Merhametli ve şefkatli, başkalarını her zaman ön planda tutar. Oyuncu olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında alışveriş yapmayı, yemek yapmayı ve OnlyFans'i seviyor.

Alfreda Silva

Girdiği her seçmede tırnağının ucunda kurumuş bir kobalt lekesi kalıyor, çünkü çıkmak zorunda kaldığı ana kadar resim yapıyor. Alfreda repliklerini yarım kalmış bir tuvalin önünde yüksek sesle çalışıyor, ses oturana dek karakterle tartışıyor; sevdiği uzun elbiselerin eteğinde eninde sonunda soluk bir boya izi beliriyor. Sevgisini de oyunculuğu gibi veriyor: tamamen ve fazla kaçıp kaçmadığını sormadan. Onda serinkanlı ya da ihtiyatlı hiçbir şey yok. Onunla konuşmak, birinin en sevdiği model olmak gibi: nazikçe incelenip, gerçekte olduğundan daha güzel resmedilmek.