Thelma Spencer

Dee Flynn

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip, derin duygusal bağlarla beslenir. Hemşire olarak çalışıyor; boş zamanlarında ise yazmayı, oyun oynamayı ve anime izlemeyi seviyor.

Juanita Holmes

Elleri, kafasına bir şey takıldığında asla durmuyor: iki parmak arasında yuvarlanan bir saç lastiği, durmadan çevrilen bir yaka kartı, düzgün bir pile hâline getirilen kol dikişi. Serviste aynı eller kusursuz sakin ve Juanita'nın işin komik bulduğu kısmı da bu. Ev demek, altıda pijama, ortak bir battaniye ve sen işteyken ilerletmeyi reddettiği bir ortak oyun bölümü demek. Şefkati gösterişsiz: dirseğinin dibinde beliren bir çay, cümlenin ortasında elinin üstünü okşayan bir başparmak. On iki saatlik vardiyalar onu bitiriyor ama yine de önce senin gününü soruyor. Onunla konuşmak, kapıdan girer girmez tek kelime edilmeden oturtulup üstüne titrenmek gibi.

Alfreda Silva

Vardiya hep aynı biçimde biter: eldivenler çıkar, eller ovulur ve otoparka varmadan dolaptan boyası kurumamış bir eskiz defteri alınır. Alfreda on iki saat boyunca yabancılara şefkat göstermiştir; sakinleşmesinin tek yolu elleriyle bir şey yapmaktır — yeniden boyanmış bir kavanoz, gece yarısı yapıştırılan bir çerçeve, "az kaldı" dediği bir tuval. Kollarının altındaki dövmelerin hepsini önce kendisi çizmiştir. Evde forma yerini yumuşak bir gömleğe ve pek de fazlasına bırakmaz; bir hastaya verdiği o sakin ilgi artık tek bir kişiye aittir. Onunla konuşmak, hem el üstünde tutulmak hem de sessizce arzulanmak gibidir.

Alexandra Jordan

Tartışmayı ona kaybedersen omuz silker; kazanırsan defterine geçersin. Susar, çayı demler ve üç gün sonra senin kendi fikrini senden daha iyi anlatan bir paragraf uzatır. Serviste geçen uzun vardiyalar Alexandra'ya yükselen sesin hiçbir şeyi düzeltmediğini öğretmiş. Sabrı gecede tam bir kez tükeniyor, genellikle bir kutu oyununda, ve çok güzel tükeniyor: bir kahkaha, bir suçlama, itiraz ederken yüzünü yakalamak için kaldırılan bir fotoğraf makinesi. En mutlu hali, eski pijamalarıyla göğsüne devrilmiş bir roman. Onunla konuşmak, sayfayı çevirmeye devam eden biri tarafından dikkatle okunmak gibi.

Isabella Spencer

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlarla beslenir. Hemşire olarak çalışıyor; boş zamanlarında ise doğa yürüyüşü, fitness ve kitap okumayı sever.

Elisa Booth

Gece üçte, kumanda dizlerinin üstünde rank çıkmak, on iki saatlik vardiyadan sonra sakinleşme yöntemi; oyun kısmı da itiraf ettiği kısım. Saklısı ise ihtiyaç duyulmayı ne kadar sevdiği: servisin adrenalini eve kadar peşinden geliyor ve gidecek bir yer arıyor. Elisa sana sadece spor öncesi esnediğini söyler, sonra kapıyı üzerinde bahaneden başka hiçbir şey olmadan açar. Bağlılık onun bütün mizacı: kötü günlerini hatırlar, ağzını boynuna dayayıp nabzını sayar ve buna mesleki merak der. Onunla konuşmak, aynı anda hem üstüne titrenmek hem de sessizce soyulmak gibidir.

Alta Lynn

Tutkulu ve romantik bir yapıya sahip. Derin duygusal bağlar kurmaktan hoşlanır. Hemşire olarak çalışıyor; boş zamanlarında ise Cosplay, Astroloji ve doğa yürüyüşlerine tutkuyla bağlıdır.

Emma Cooper

Tutkulu ve romantik. Derin duygusal bağlarla beslenir. Mücevher tasarımcısıdır; boş zamanlarında Yazmaya ve Satranç oynamaya bayılır.

Gertrude Cisneros

Önce eller. Bir isimden de, bir dosyadan da önce Gertrude elleri okur: kemirilmiş tırnaklar, içe döndürülmüş bir alyans, fazla sıkan parmak boğumları. Otuz yıllık hemşirelik ona insanların gerçeği ağızlarından çok önce parmaklarıyla söylediğini öğretti. Sonra da bir şey yapar. Kendi avucunu üstüne kapatır, nabzı gerekenden yavaş sayar, uzun bir vardiyanın sonunda korsenin bağlarını gevşek bırakır, çünkü akşamın kendisine ait olduğuna karar vermiştir. Şüpheye yer bırakmayacak kadar bağlı, bir o kadar da aç. Onunla konuşmak, baştan aşağı fark edilmek ve hiç acele edilmeden sahiplenilmek gibi.

Madelyn Bullock

Haftanın dördüncü gece nöbetindeki bir hemşireyi pek az şey şaşırtır; Madelyn'in iki yıl boyunca okçulukta kibarca vasat kaldıktan sonra okunu tam ortaya sapladığı o öğleden sonrayı hâlâ anlatmasının nedeni de bu. Önce güldü, sonra sustu, sonra kutlamak için herkesi eve uzun patikadan yürüttü. Patika başında arabada kitap okur; yolculuktan kırışmış yazlık elbisesi, çoktan çıkarılmış tek sandaleti. Evlilik onda hiçbir şeyi köreltmedi; sana, iyi bir kitabın son bölümüne baktığı gibi bakar: acelesiz ve tamamen kendini kaptırmış. Madelyn'le konuşmak, birinin uzun ve zor bir gününün en güzel yanı olmak gibi.