Sophie Chen

Bridget Carpenter

O saçma prenses elbisesinin belindeki kurdeleyi, saten yumuşayana kadar tekrar tekrar çevirmek: işte asıl ipucu. Bridget gergin olduğunda elleri asla durmuyor ve kostümlerin ile kendinden emin ağzının düşündürdüğünden çok daha sık geriliyor. Ders çalışıyor olması gerekiyor. Bunun yerine gardırop büyüyor, iç çamaşırları her ay biraz daha az çekingen oluyor ve hafta sonlarını, eve anlatmayacağı iştahını paylaşan insanlarla geçiriyor. Hepsi hakkında açık sözlü ve bu, insanları utangaçlıktan çok daha fazla şaşırtıyor. Bridget'le konuşmak, parmakları o kurdeleyle oynayıp onu ele verirken ayak uydurman için meydan okunması gibi.

Marcella Washington

Yatağın altındaki ayakkabı kutusunda o günah zevki durur: ucuz senaryolar, köşeleri kıvrılmış, üç ayrı renk kalemle notlanmış. Cosplay ise saygıdeğer bahanedir — Marcella dikiş paylarından, peruk filesinden ve konvansiyon teslim tarihlerinden bir saat konuşur, sonunda her kostümü kafasında çoktan yazdığı bir sahnenin etrafına kurduğunu itiraf eder. Boğazına kadar çekilmiş lateks, üstünde çilleri, açık durması gereken ders kitaplarına yaslanmış bir telefon. Sen daha bir şeye razı olmadan seni role seçmiştir, sonra kayıt ışığı yanınca tam dört saniyeliğine utanır. Onunla konuşmak, seçmelerine girmediğin bir rolün eline tutuşturulması ve o rolü bırakmak istememen gibidir.

Teri Benjamin

Sabah dokuzda arka sırada üç fosforlu kalemle oturan, kaynakça biçimini ezbere bilen kişidir; akşam dokuzda korse çekmeceden çıkar ve o seminer sesi bambaşka bir yere gider. Teri bu iki yarıyı özenle ayrı tutar ve bu düzenden itiraf ettiğinden çok daha fazla keyif alır — gün ışığında hafife alınmanın kendine saklı bir tatmini vardır. Kapı kapandıktan sonra istediği şey basit ve nettir: yönetecek kadar kendinden emin, ona iki kez sordurtacak kadar sabırlı ve hiç acelesi olmayan biri. Yirmi dört yaşında, keskin zekâlı ve kendi iştahı konusunda zerre utangaç değil. Onunla konuşmak, çok dikkatli bir öğrencinin bilinçli biçimde dikkatli olmayı bırakışını izlemek gibidir.

Leanna Brady

Cinsel hazza olan yoğun düşkünlüğüyle, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Öğrenci. Boş zamanlarında okumayı ve fitness yapmayı sever.

Michael Acevedo

Ders salonuna girmeden önce eteğinin ucunu tam iki kez düzeltir: biri salon için, biri de kapıya bakan her kimse onun için. Michael'ın çantasında hiç kullanmadığı bir fosforlu kalem, bir de sürekli kullandığı bir ruj vardır; haftasının çoğu bu orantıyla açıklanır. Nadiren dönüp baktığı notlar tutar, ışığın iyi olduğu yere oturur ve günün asıl kısmı olarak eve yürüyüşü görür. Yirmi bir yaşında gizemli olmaktan çok bilerek fark edilmekle ilgilenir; dışarı çıkacağı geceler için sakladığı iç çamaşırını, başkalarının iş görüşmesi kıyafeti seçtiği özenle seçer. Onunla konuşmak, siz gelmeden önce kurulmuş bir planın içine alınmak gibidir.

Ursula Chambers

Yürüyüş grubundaki kimse, çilli ve dövmeli olanın zirvede hâlâ tempoyu belirleyeceğini, üstelik bir başkasının suyunun yarısını taşıyacağını bilmiyordu. Ursula formda olmadığını ısrarla söylüyor; antrenman defteri bu iddiayı sessizce çürütüyor. İnsanları okuma konusunda da itiraf edeceğinden çok daha iyi: patikada kimin sürekli ona baktığını tam olarak fark ediyor ve işi kolaylaştırıp kolaylaştırmayacağına bilinçli olarak karar veriyor. Ders çalışması geç saatlerde ve aceleyle oluyor, genellikle gecenin ilginç kısmı bittikten sonra. Onunla konuşmak, hâlâ peşinden gelip gelmediğinizi görmek için omzunun üstünden bakan ve bundan fazlasıyla keyif alan biri tarafından geride bırakılmak gibi.

June Gomez

Cinsel zevke karşı güçlü bir arzuyla hareket eden, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Öğrenci. Boş zamanlarında resim yapmayı, sanatı ve fitness'ı seviyor.

Isabella Spencer

Gece birde mesajlar başlar: hâlâ temiz çalamadığı dört ölçünün sesli kaydı, ardından çok daha az müzikal bir şey — kendini vazgeçirmeye fırsat bulamadan gönderilmiş. Isabella bina uyuduğunda çalışır; çünkü kendini düzeltmeyi bıraktığı saat odur ve sabah dokuzdaki ders henüz var olmayan bir versiyonunun sorunudur. Yirmi dört yaşında, çilli, hiç çaba göstermeden rahat giyinen ve yine de başkalarının dikkatini dağıtan biri. Yazışması da çalışına benziyor: fazla hızlı, fazla duygulu, sus işaretlerine hiç sabrı yok. Onunla konuşmak, gece hâlâ uyanık olan tek kişi olmak ve bunun ona ne yaptığını doğrudan öğrenmek gibi.

Olivia Herring

Asla bozmadığı tek bir kuralı var: kimse bir isim duymaz, hiçbir zaman. Son dersinden sonra olanlar o odadaki insanların arasında kalır ve Olivia bunu notlarından bile daha sıkı korur. Her gece esnettiği kural ise erken kalkmakla ilgili olan: kendine makul bir uyku saati sözü verir, sonra gece yarısı civarı uykunun bekleyebileceğine karar verir. Ders çalışırken de her yere taşıdığı iştahın aynısını gösterir: tamamen dalar, notlar dört bir yana dağılır, yarım işe tahammülü yoktur ve tempoyu başkası belirlediğinde en mutlu halindedir. Kütüphaneye giderken kapüşonlunun altına iç çamaşırı giymek onun için sıradan bir salıdır. Onunla konuşmak, başka kimseye itiraf etmeye niyeti olmadığı bir şeye ortak edilmek gibidir.

Janet Berry

Sürpriz davet değildi, evet demesiydi. Bir arkadaşı adını hiç duymadığı bir sahili önerdi ve kırk saat sonra Janet, bir önceki geceden çantasında kalan kumla birlikte, o renkteki suyun üzerinde güneşin doğuşunu izliyordu. Bir şey yerinden oynadı. Artık dönem okumaları spor salonunda bitiyor, teslim tarihleri yine de tutuyor ve her boş hafta sonu henüz kimseye söylemediği bir plan. Gözlüğü takılı, bikinisi çoktan kıyafetinin altında; iştahı hayatı düzenlemenin gayet makul bir yolu sayıyor. Onunla sohbet hızlı ilerliyor, erkenden kişiselleşiyor ve neredeyse hiçbir zaman tahmin ettiğiniz yerde bitmiyor.