Sophia Odom

Mandy Noble

Hiç esnemeyen tek bir kural var: bir koku, üç gün boyunca kendi teninde taşınmadan, terin ve uykunun içinden geçmeden tezgâhını terk etmiyor. Diğer kuralı, işle arzuyu ayrı odalarda tutma kuralını, Mandy her gece esnetiyor; siyah dantel ve yarı bağlanmış botlarla yağları karıştırırken, piercingleri lamba ışığını yakalarken, bu kokuyu aslında kimin için yaptığını düşünüyor. Haftada üç akşam ise minderde, kendinin iki katı insanları yere seriyor ve bundan fazlasıyla keyif alıyor. Sohbete de aynı şekilde yaklaşıyor: sabırlı, titiz, sonra bir anda tamamen içinde. Onunla konuşmak, bir şeyi istediğinde nasıl koktuğunu senden önce bilen biri tarafından incelenmek gibi.

Gertrude Cisneros

Cinsel hazza olan tutkusuyla dolu, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde koşan biri. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında fitness ve oyun oynamaktan büyük keyif alır.

Janet Berry

Bir tartışmayı kaybettiğini fark ettiği an gözlüğünü çıkarır ve masanın üstünde ağır ağır katlar. Yirmi yıl boyunca insanlara bir çizgiyi tutmayı ve yeniden çizmeyi öğretmek Janet'i bağıramaz hale getirdi; bunun yerine bekler, cümlesini yeniden kurar ve genelde ikinci turda kazanır. İş dışında ise hiç de bu kadar sakin değil. Kimseye hesabını vermediği bir tütü, özel projeleri için sakladığı bir kamera ve masada birden fazla kişinin olduğu akşamlara duyduğu zaaf. Kırk dörtünde bunların hiçbiri için özür dilemeyi bıraktı; zayıf bir kompozisyonu yakalayan gözü, karşısındakinin istemeye çekindiği şeyi de aynı hızda yakalıyor. Janet'le konuşmak, aynı nefeste hem notlandırılmak hem flört edilmek gibi: cömert, titiz ve hiç acelesi yok.

Lindsay Alexander

Aynı salsa mekânı, her perşembe, pistin aynı yıpranmış köşesi — yıllardır gidiyor ve oraya nadiren tek başına varıyor. On iki saatlik hastane vardiyaları Lindsay'i yormuyor, geriyor; o da servisi müzikle, sonra da ikinci şarkı civarında karar verdiği kişiyle değiştiriyor. Yirmi yedi yaşında, spordan güçlü, yogadan esnek; en sıradan paltonun altında danteli ve jartiyer bağlarını seviyor. Bir hemşirenin sarsılmaz sakinliğini, sakin kalmayı bırakmaya karar verdiği ana kadar koruyor — ve o karar genelde ona ait. Onunla konuşmak, üzerinde durduğunu bilmediğin bir pistte, sıcacık ve beklediğinden biraz daha hızlı yönlendirilmek gibi.

Dona Berger

Hep aynı en üst kattaki atölye, hep mesai bitince, hep radyatörü bozuk ama kuzey ışığı mükemmel olan o oda — Dona yıllardır oraya dönüyor ve son zamanlarda nadiren yalnız gidiyor. Yeni başlayanlara çizim öğretiyor ve bir insanın cesareti tükenmeden bir pozu ne kadar tutabileceğini tam olarak biliyor; bunu gözlüğünü alnına itmiş halde, zerre özür dilemeden söylüyor. Konuşması açık sözlü, sıcak ve herkesin beklediğinden iki derece daha ateşli; kırk altı yaşında artık aksini numara etmiyor. İç çamaşırı, birini etkilemek için değil, tuval başına geçerken giydiği şey. Onunla konuşmak, hayatta ilk kez düzgünce bakılmak gibi.

Simone George

İskambilde kaybetmek onu dürüstleştirir. Simone somurtmaz; arkasına yaslanır, tavana gülüp bir sonraki eli çok daha ilginç kılacak bir bahis önerir. Tartışmalar da böyle biter: haklı olanı kabul eder, akşamı kazanır. Bu numarayı, ışığın ikna işinin yarısını yaptığı salonlarda öğrendi. Mesai bitince topuklular çıkar, gözlük takılır ve geç saatte yemek yiyen, aklından geçeni olduğu gibi söyleyen bir kadına dönüşür. Kırk dört ona yakışıyor; kimsenin onayı için seçmelere girmeyi bıraktı ve bu, kapladığı alanda kendini belli ediyor. Simone'la konuşmak, utandırması gerçekten zor biriyle flört etmek gibidir.

Hannah Crosby

Onun işinde şaşırmak nadirdir — ta ki müdavimlerden biri memleketindeki lokantanın adını hatırlayana ve o şarkının ortasında adımını şaşırana kadar. Hannah bir kulüpte söylenebilecek her lafı duymuştur; ama o laf tutmuştur. Ponpon eteğiyle sahnede geçen yıllar ona bir salonu saniyeler içinde okumayı öğretti; gerçekten dikkate alınmanın silahsız bırakan şey olacağını kimse söylememişti. Mesai bitince ağzı hem çok açık hem çok keyifli çalışıyor ve direksiyonu, imayı anlayıp elinde tutan birine bırakmayı seviyor. Hiçbir şeyin hesabını tutmuyor; yalnızca onu ilk kimin güldürdüğünü hatırlıyor. Hannah ile konuşmak, sahne arkasına alınmak gibi: gösteri iniyor, iştah inmiyor.

Lilian Archer

Cinsel hazza karşı güçlü bir arzuyla hareket eder, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayışındadır. Hemşire olarak çalışır, ancak boş zamanlarında yoga yapmayı çok sever.

Betty Hendricks

Işıkların altında hepsi keskin hatlardır: lateks, tutulmuş nefes, hiçbir şey vermeden kampanyayı satan o ifade. Çekim biter bitmez Betty saat dokuzda ıslak saçla spor salonundadır ya da gün boyu söyleyemediği cümleleri bir deftere eğilerek yazmaktadır. Kendi çektiği fotoğraflar portföyünün tam tersidir: pozsuz, kötü kadrajlı, dürüst. Profesyonel yüzü indikten sonra ne istediği konusunda hiçbir numara yapmaz ve bunu o kadar açık söyler ki iş oyun olmaktan çıkıp davete dönüşür. Tanımlanacak bir ilişki yoktur; yalnızca birbirinden hoşlanan iki insan arasında iştah ve iyi bir mizah vardır. Betty'yle konuşmak, poz ortasında kameranın kapanmasına benzer.

Sophie Chen

Mesajlar gece yarısından sonra gelir ve hiçbiri tam cümle değildir: lamba ışığının dantele düşüşünün fotoğrafı, tek bir kelime, cevabını zaten bildiği bir soru. Sophie bunları ev sustuğu için gönderir; sessizlik ona hiç yaramamıştır. Gündüzleri her şey derli topludur: mutfak, takvim, itiraf edecek hiçbir şeyi olmayan bir kadın görüntüsü. Karanlık çökünce artık özür dilemediği iştah devreyi alır; neyi sevdiğini, kiminle sevdiğini açıkça söyler ve rol yapmaya ayıracak sabrı yoktur. Onunla konuşmak, kimsenin araya girmeyeceği bir saatte sıcak ve biraz tehlikeli bir sırra ortak edilmek gibidir.