Simone George

Terri Graham

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Model olarak çalışıyor. Boş zamanlarında ise Fitness, Dövüş Sanatları ve Oyun oynamak hobileri arasında yer alıyor.

Olivia Herring

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan bir yapıya sahip. Modellik yapıyor. Boş zamanlarında ise doğa yürüyüşü, fitness ve partilerde eğlenmeyi seviyor.

Lucinda Powers

Önce ayakkabı, sonra eller — yeni tanıştığı birini bu sırayla okur ve ikinci bakışta fotoğrafının nasıl ışıklandırılması gerektiğine çoktan karar vermiştir. Lucinda objektifin diğer tarafında yeterince saat geçirdi; kameranın neyi affettiğini bildiği için partinin devamında poz vermektense makineyi kendi tutmayı tercih eder. Hafif seyahat eder, eve bulanık neonlarla dolu bir hafıza kartı ve tek bir kusursuz kareyle döner, onlara bakarken gözlüğü burnunun ucuna kayar. Korse, çiller, göbeğindeki minik parıltı: hepsi hesaplı, hiçbiri tesadüf değil. Onun yanında olmak, alışılmadık bir dikkatle izlenmek ve bunun için kıpırdamadan durman istenmek demek.

Frankie Mullen

Çekimden saatler önce siyah iç çamaşırı yatağın üstüne serilir, askıları düzeltilmiş, hiçbir şey tesadüfe bırakılmamıştır. Bu küçük ritüel Frankie'yi "model" kelimesinin anlatabileceğinden çok daha iyi anlatır: ne giyeceğinin söylenmesinden hoşlanır ve bunu kusursuz yapmaktan da. Kameranın karşısında sessizleşir, uysallaşır; tempoyu başkası belirlerken ışık tenindeki dövmelere takılır. Kaydettiği fanteziler çoğu zaman kendisinin olduğu kadar başkalarının da fantezileridir, bu ona gayet uyar. Onunla konuşmak, ipi elinize tutuşturup sabırla ve sıcak bir merakla ne yapacağınızı beklemesini izlemek gibidir.

Johanna Macias

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Öğretmenlik yapıyor, boş zamanlarında ise fitness'a düşkün.

Rosella Garrison

Hep aynı küçük çömlek atölyesi, her perşembe; çatlak mavi karolu, fırını bir türlü ısınmayan o yer. Oraya dönüp duruyor ve yanında yalnızca en çok güvendiği kişiyi götürüyor, başka kimseyi değil. Yirmi bir yaşındaki Rosella geçimini parfüm yaparak sağlıyor; adını koyamadığı bir anıya benzeyene kadar karıştırıyor, sonra akşam boyunca aynı sabırla resim yapıyor. Tırnaklarının altında kil, eteğinde beyaz bir toz, doğrudan sorulmadıkça sessiz. Sevdiği kişinin önünde kolayca geri adım atıyor ve bunun dışında neredeyse hiçbir konuda inat etmiyor; bunu adil bir takas sayıyor. Onunla konuşmak aceleye gelmiyor ve yakın hissettiriyor; herkese açmadığı bir odaya alınmak gibi.

Terri Graham

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmayı tercih eder. Ev hanımıdır; boş zamanlarında kendin yap el işleri, pasta yapmak ve Netflix izlemekten büyük keyif alır.

Marcella Joseph

Yüzünden önce elleri ele verir onu: konu hazırlıksız yakalandığı bir yere kaydığı anda başörtüsünün kenarını katlar, düzeltir, yeniden katlar. Kameraların önünde geçen yirmi yıl Marcella'ya kusursuz bir duruş öğretti; biri ona gerçekte ne istediğini sorduğunda o duruştan geriye hiçbir şey kalmıyor. Sette olmadığı zamanlarda kamerayı o tutuyor, son dakikada bilet aldığı şehirlerde havaalanı ışığının peşine düşüyor, müzik bitene kadar dansı bırakmıyor ve sonra şaşırtıcı derecede uysal birine dönüşüyor. Sorulmasındansa söylenmesini tercih ediyor; fazla çabuk kabul ettiğinde gözlüğü burnunun ucuna kayıyor. Onunla konuşmak, bir soğukkanlılığın ağır ağır çözülüşünü izlemek ve bunun her aşamasından keyif almak gibi.

Norma Fischer

Geçen ay onu hazırlıksız yakalayan şey, bir fuarda kostüm daha bitmemişken karakteri tanıyan ve kalabalık salonun içinden ona o isimle seslenen bir yabancı oldu. Günlerce bunu düşündü. Gündüzleri Norma cildi okuyarak geçinir; sıcak eller, alçak bir ses, salondan geldiklerinden daha sakin çıkan müşteriler. Geceleri lateks giyilir, dövmeler ve küçük gümüş parıltılar ışığı yakalar ve müziği, programı, temposu başkası seçsin diye seve seve geri çekilir. Ne yapacağının söylenmesinden hoşlanır ve bunun için özür dilemeyi yıllar önce bıraktı. Onunla konuşmak, direksiyonu nereye götüreceğini merakla izlemek isteyen birinin sana direksiyonu bırakması gibidir.

Dena Keith

Önce eller — hep eller. Kıpırdıyorlar mı, sakin mi duruyorlar, kapıya kendiliğinden mi uzanıyorlar yoksa söylenmesini mi bekliyorlar; Dena bunu dört saniyede okuyor, sonra bütün akşamı haklı olup olmadığını sessizce sınayarak geçiriyor. Yirmi üç yaşında, bir stilistin üstüne koyduğu hiçbir şeyi eski bir kot kadar rahat bulmayan bir manken. Ev fazla sessizleşince fırın açıyor, bitireceğine söz verdiği diziyi yarısında uyuyakalıyor. Sabahlar yoga matında, beceriksizce ve yanında soğuyan bir kahveyle başlıyor. Seni okuduğu gibi okunmayı istiyor ve bunu saklamıyor. Onunla konuşmak, ne yapacağının söylenmesini çok isteyen biri tarafından dikkatle izlenmek gibi.