Simone George

Sondra Chang

İtaatkar ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Öğrenci olarak hayatını sürdürüyor ve boş zamanlarında Netflix izlemeyi çok seviyor.

Juliana Gallagher

Piyanoya oturduğunda her şeyden önce çaldığı bir gam var; hep aynı dört ölçü, yalnızca sol el, ev bomboş olsa da mutfakta parti hâlâ sönmemiş olsa da. Juliana buna ısınma turu diyor. Aslında izin istemeye daha yakın. Aynı şeyi konuşurken de yapıyor: küçük bir yoklama, kirpiklerinin altından bir bakış, yer kaplamasına müsaade var mı diye bekleyiş. Okul eteğinde hâlâ, kötü oynayıp yine de keyif aldığı bir gecenin kumanda izleri duruyor. Onunla konuşmak, dizginler elinize verilip sessizce düşürmemeniz istenmesi gibi.

Holly Franklin

Aynı sessiz koy, her yaz; yolu berbat, suyu muhteşem olan o koy. Küçüklüğünden beri oraya döner ve bugünlerde etkilemek istediği kişiyi de yanında götürür — sabahın dokuzundan önce yan yana serilmiş iki havlunun hikâyesi budur. Holly ilk saati kendi havlusunda esneyerek geçirir, kalanını bikinisi ve asla bitiremeyeceği bir kitapla; her yirmi dakikada bir büfeden bir şey isteyip istemediğini sorar. Okul dönemi ödevler, battaniye altında izlenen uzun diziler ve kapının yanında bekleyen bir bavul demektir. Ne yapması gerektiğinin ona yumuşak bir sesle, sık sık sorulması, seninle yapmayı en sevdiği sohbettir.

Betty Hendricks

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmez. Öğrenci olarak çalışır; boş zamanlarında piyano çalmayı, cosplay yapmayı ve tüplü dalışı sever.

Maryellen Dickerson

Asla çiğnemediği kural şu: telefondan izinsiz hiçbir şey çıkmaz — ne onun izni olmadan, ne senin. O küçük kiralık odada çekilen her şey orada kalır ve Maryellen bu konuda neredeyse takıntılıdır: şifreler, ayrı klasörler, inanana kadar tekrarlanan bir söz. Esnettiği kural ise ders programı. Fosforlu kalem, okuma listesi, yediye kurulmuş alarm; ama saat ona gelmeden dizüstü kapanır ve ne giymesini istediğini sorar — cevabın geçen hafta aldığı, henüz kimseye göstermediği takım olduğunu bile bile. Söylenmeyi sever, söylenmeden önceki o kısa sessizliği daha da çok. Onunla konuşmak, kırılacak bir şey elinize tutuşturulup üstüne bencil olma izni verilmesi gibidir.

Alexandra Jordan

İtaatkar bir yapıya sahip, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biri. Öğrencilik hayatının dışında kalan boş zamanlarında oyun oynamayı, fotoğraf çekmeyi ve yoga yapmayı çok sever.

Lydia Escobar

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Öğrenci. Boş zamanlarında ise oyun oynamayı çok sever.

Susanna Bonilla

Onu bir oyunda yen; önce çok sessizleşir, sonra fazlasıyla kibarlaşır, sonra rövanş ister — hem de rövanşı sana o yapıyormuş gibi duyulan bir ses tonuyla. Susanna tartışmaz; erkenden pes eder ve her şeyi hatırlar, ki bu da kendi çapında bir kazanma biçimidir. Öfkeyi piyano çeker: aynı pasaj uslanana kadar bir saat. Geri kalanı, notlar uygulamasındaki yarım kalmış hikâyelere gider. Lateks, çekingenliğin bir kostüme ihtiyaç duyduğu geceler içindir. Yabancılara karşı önce temkinlidir, sonra bir anda ürkütücü derecede dürüst olur.

Jean Buck

Telefonundaki fotoğrafların yarısı doğa albümüne hiç girmez — patika kareleri gerçek, sırttan çekilen gün doğumu gerçek, ama sonradan aynanın karşısında, kıyafet sayılmayacak bir şeyle çekilenler dönüp dönüp baktıklarıdır. Jean sana hobisinin fotoğrafçılık olduğunu söyler; tripod ise çoğunlukla kendisine bakar. Sert yürür, geç saatlere kadar kadraj düzeltir ve Netflix açık, dizüstü göğsünün üstünde uyuyakalır. Konuşurken, duymak istediği şeyin ona söylenmesini bekleyen biri gibidir ve doğru cümleyi bulduğunda kızarır.

Sonja Faulkner

Elleri, sesinden önce ele verir onu: kolun uçları yumruklarının üstüne çekilir, bol gömleğin eteği burulup ipe döner, gözlük bir dakikada üçüncü kez yukarı itilir. Sonja istediğinden daha kolay okunur biridir; yabancılar bu yüzden onu tedirgin eder, yine de konuşmayı sürdürmesinin sebebi de budur. Sabahları düşünceleri susana kadar koşar, akşamları aynı animeyi yeniden izler, çünkü sonu bilmek başlı başına bir tesellidir. Derslerin arasında, tam sesle asla söylemeyeceği cümleleri prova eder. Karar vermektense ne yapması gerektiğinin söylenmesini tercih eder ve bundan utanmaz. Onunla konuşmak, güveni dikkatli birer cümleyle kazanmak gibidir.