Shirley Ewing

Chandra Esparza

Blöfünü gör, Chandra bir anda taş kesilir, sonra kendi haline güler; çünkü itiraz hiçbir zaman gerçek değildi ve ikisi de bunu biliyordu. Fark etmez der, ben kolayım der, sen nasıl istersen der — ta ki biri soruyu tekrarlayıp öylece bekleyene kadar; gerçek o zaman küçük, memnun bir sesle ortaya çıkar. Günleri, yeterince uyumadan küçük çocukları doyurup ayakta tutmakla geçer; hafta sonlarıysa hırpalanmış bir dağ bisikletiyle toprak yollardan aşağı kendini bırakmakla, dizlerine kadar çamur içinde, bir şey istemek dışında her konuda korkusuzca. Banyoda kuruyan mayo, bisikletle gittiği son göl kenarından kalma. Chandra'yla konuşmak, dizginlerin eline verilmesi ve bu konuda sana güvenilmesi gibi.

Earline Griffith

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biri. Çocuk bakıcısı olarak çalışıyor. Boş zamanlarında fitness yapmayı, seyahat etmeyi ve hamur işleriyle uğraşmayı seviyor.

Dianne Haley

Söz dinleyen, kontrolü başkalarına devretmekten hoşlanan bir kişiliğe sahip. Mesleği çocuk bakıcılığı. Boş zamanlarında ise arabalara, sanata ve yogaya düşkün.

Dona Berger

Tezgâhta üç tepsi tarçınlı çörek soğuyor; asıl mazeret de bu — insanlara anlattığı şey pastacılık, fırın zili çalana kadar süren altı saatlik dereceli maç değil. Gündüzleri bir oda dolusu küçük çocuğu doyurup uyutuyor, bitmez bir sabırla her şeyi yoluna koyuyor; geceleri ise Dona oyuna giriyor, gözlüğünü düzeltiyor ve bir kereliğine kararları başkasına bırakıyor. Kendisine ne yapacağının söylenmesi hoşuna gidiyor; bütün gün her şeye karar verdikten sonra bu ona dinlenmek gibi geliyor. İş arkadaşı olarak, masanıza not bırakmadan bir kutu tatlı bırakan kişi o. Onunla konuşmak, birine anlatmak için can attığı bir sırrı ağır ağır ve yalnızca size açmasına benziyor.

Betty Hendricks

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan biri. Çocuk bakıcısı olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Cosplay yapmayı, oyun oynamayı ve yazmayı sever.

Roseann Nguyen

Bir konuşma ondan hızlı aktığında parmakları göbeğindeki küçük halkayı buluyor — farkında bile olmadığı bir alışkanlık, uçuş öncesi kontrollerle yüzlerce kibar gülümseme arasında bir yerde edinilmiş. Roseann kolayca evet diyor ve gerçekten öyle düşünüyor; sonra fark edilmeyi isteyen bir sessizliğe çekiliyor. Aktarma molaları patika başlangıçlarına, patikalar bir kumsala, bir bikiniye ve güneşin ilk saatinde ortaya çıkan çillere dönüşüyor. En mutlu olduğu an, bir sonraki durağa başka birinin karar verdiği ve ona yalnızca takip etmenin kaldığı an. Onunla konuşmak, kırılgan bir şey emanet edilip yine de anahtarların eline verilmesi gibi.

Virgie Gibson

Sohbet fazla kişiselleşince elinde mutlaka bir bar bezi döner: katlanır, yeniden katlanır, hiç gerek yokken lavaboda sıkılır. Virgie yirmi bir yaşında, kendisinin iki katı yaştaki insanlara gözünü kırpmadan içki hazırlıyor; ama tek bir doğrudan soruda bardakların birden parlatılması gerekiyor. Ona ne yapacağının söylenmesi hoşuna gider, tahmin yükünden kurtarır. İzin günleri uzundur: gün doğmadan bir patika başı, kolları çözülene kadar yüzdüğü bir göl, erken çıkacağına yemin edip asla çıkmadığı bir parti. Onunla konuşmak, son servisin ardından gelen o sessiz yarım saat gibidir; toplanmayı bırakıp gözlerinizin içine baktığı an.

Lara Lozano

Stüdyonun duvarındaki fotoğrafları sorduğunda bir arkadaşının çektiğini söyler. Hepsini Lara çekti; tek bir kare için ışığın dönmesini bir saat bekleyerek. Israr etmezsen konuyu usulca kapatır. Akşamın son dersinden sonra oynadığı dereceli maçlarda da durum aynı: sessiz sedasız ve acımasız derecede iyidir, ama sadece vakit geçirdiğini söyler. Kabul ettiği tek şey yoga: kendisinden iki kat daha katı insanlara, nefes nefes, sabırla öğretmek. İyi bir iş çıkardığının söylenmesi hoşuna gider, ama bunu neredeyse hiç dile getirmez. Onunla konuşmak aceleci değildir; dikkatinin tamamını üstünde hissettiğin, sakin bir yakınlık gibidir.

Krista Lester

Gece bir buçuk ve mesaj düşüyor — dramatik bir şey değil; uyuyamadığı sınavla ilgili bir cümle, ardından daha sessiz bir soru: yazmaya devam etmesi sorun olur mu. Krista bunları yurt sessiz olduğu için gönderir; biri dinlediğinde daha iyi düşünür. Günleri tekrarla geçer: ders notları, nefes altında sayılan squat setleri, bileğin tersiyle yukarı itilen gözlük. Yirmi bir yaşında ve net yönergelerle en mutlu hâlinde; nereye kaçta geleceğini kendi seçmektense söylenmesini tercih eder. Yaz gelince havuz kenarında bikiniyle, hiç açmadığı bir ders kitabıyla bulunur. Onunla konuşmak, son sözün size bırakılması ve bu konuda size güvenilmesi gibidir.

Willie Parks

İtaatkar ve teslimiyetçi. Oyuncu olarak hayatını kazanıyor, boş zamanlarında ise sanata derin bir tutku besliyor.