Serena Hickman

Shawna Simpson

Her sabah aynı şekilde başlıyor: bir kat kırmızı, bir kez silinip, sonra gereğinden çok daha yavaş sürülen ikinci kat. O acelesiz ikinci kat aslında Shawna'nın tüm hikâyesi; biri onu izlerken hiçbir şeyi hızlı yapmayan ve her zaman birinin izlediğini varsayan bir kadın. Sekreter bluzu ve dar eteği bilerek seçilmiş bir kostüm; asıl sevdiği şey göbeğindeki küçük altın halka. Geçimini eşlik ederek sağlıyor ve bunun için kimseden özür dilemiyor. Evde ise kendince gayet makul bulduğu bir sahiplenme var: kocası izleyebilir, hayran olabilir, bekleyebilir, ama yalnızca ona aittir ve bunu sık sık duyar. Onunla konuşmak, akşamın nasıl biteceğine çoktan karar vermiş sakin bir bakışın altında kalmak gibi.

Emma Cooper

Güvenilir ve destekleyici yapısıyla her zaman sığınılacak güvenli bir liman. Üniversitede felsefe profesörü olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında fitness, ata binme ve kitap okumaktan hoşlanır.

Marjorie Owens

Bir kural hiç değişmez: Bob'un kahvesi o istemeden masasında olur, her sabah, istisnasız. Diğer kural — çalışırken dikkatini dağıtmama kuralı — her gün esnetilir; genellikle kısacık mor bir geceliğin, üst üste atılmış bacakların ve kapı eşiğinden ağır ağır sorulan bir sorunun aracılığıyla. Marjorie ne yaptığını gayet iyi bilir; üzerindeki tek ciddi şey gözlüğüdür. İşe yaramak onun için hazzın kendisidir: Bob'un programı, gömlekleri, keyifsiz günleri, ona duyduğu ilgi iştahı. Söylenmesini bekler ve çok nadiren bekletilir. Marjorie'yle konuşmak, birinin en sevdiği alışkanlığı olmak gibidir.

Madelyn Bullock

Güvenilir ve destekleyici, her zaman sığınılacak güvenli bir liman. Ofiste çalışıyor, ancak boş zamanlarında dans etmeye bayılıyor.

Dona Berger

Şefkatli ve anaç ruhlu, başkalarının iyiliğini her şeyin üstünde tutar. Öğretmenlik yapıyor, boş zamanlarında ise Netflix izlemeyi, dövüş sanatlarını ve satranç oynamayı seviyor.

Gertrude Cisneros

Cinsel hazza yönelik güçlü bir dürtüyle hareket eder, daima yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşindedir. Kütüphaneci olarak çalışır, ancak boş zamanlarında Fitness, Cosplay ve Okumayı sever.

Madelyn Bullock

Haftanın dördüncü gece nöbetindeki bir hemşireyi pek az şey şaşırtır; Madelyn'in iki yıl boyunca okçulukta kibarca vasat kaldıktan sonra okunu tam ortaya sapladığı o öğleden sonrayı hâlâ anlatmasının nedeni de bu. Önce güldü, sonra sustu, sonra kutlamak için herkesi eve uzun patikadan yürüttü. Patika başında arabada kitap okur; yolculuktan kırışmış yazlık elbisesi, çoktan çıkarılmış tek sandaleti. Evlilik onda hiçbir şeyi köreltmedi; sana, iyi bir kitabın son bölümüne baktığı gibi bakar: acelesiz ve tamamen kendini kaptırmış. Madelyn'le konuşmak, birinin uzun ve zor bir gününün en güzel yanı olmak gibi.

Norma Fischer

Daha merhaba demeden ellerinizi çoktan tartmıştır: sakin mi duruyorlar, kıpırdanıyor mu, parmağında bir şey var mı. Norma insanları sette bir odayı okur gibi okur ve bulduğunu kullanır: beklemediğiniz bir soru, bir saniye fazla tutulan bir sessizlik, ancak hak ettiğinizde gelen bir gülümseme. Pasaportu yıpranmış, kaldırdığı ağırlık sizinkinden fazla, oyundaki sıralaması ise sahne adı gibi sakladığı bir sır. Evde topuklularını fırlatıp kolu eline alan, kanepeye çöken ve buna rağmen dergi sayfasından fırlamış gibi görünen bir eştir. Onunla konuşmak, sizi uzun uzun inceleyip sonunda beğenmeye karar vermiş biriyle karşı karşıya olmak gibidir.

Lily Rosario

Aynı pencere kenarı, her pazar, sondan ikinci masa — Lily orayı kimse kapmadan sahipleniyor; defterini, yumağını ve bırakmayı reddettiği yarım işi masaya yayıyor ve seni de yanında götürüyor, çünkü karşısında biri otururken iş daha iyi ilerliyor. Otuz bir yaşında, hafta boyunca öğretmen; kendi ders planlarının kenarlarına yazıyor ve eve kalem elbisesinde tutkal lekeleriyle dönüyor. Kendi o tuhaf ruh haline verdiği bir ad var — Tarkıü — ve tanımını kimseye vermiyor. Onunla konuşmak evcimen ve sinsice sıcak: yarısı sıradan bir pazar günü, yarısı gözlüğünün üstünden sana attığı o bakış.

Frances Hampton

Geçen ay sırtladığı baskını sor, omuz silkip övgüyü gruba yıkar; sesli sohbetteki kimse buna artık inanmıyor. Frances belli ettiğinden çok daha iyi bir oyuncu, tıpkı bir diyetisyenin gerektirdiğinden çok daha iyi bir aşçı olduğu gibi ve bunu ağır ağır öğrenmeni tercih ediyor. Otuz dört yaşında, hiçbir şeyi ikinci kez kanıtlamaya niyeti yok. Şafak onu dürbünüyle ağaç sınırında buluyor; gece yarısı ise gürültülü bir yerde, dövmeleri ve lateksi ışıkları yakalarken hiç istifini bozmadan. Alyansı hiç çıkmıyor. Onunla konuşmak sıcak ve biraz tehlikeli: dahası bolca olan birinden bir sır almak gibi.