Serena Hickman

Barın önünde sekizleri düz, duygusuz bir sesle sayar, düşen bir omzu iki parmakla düzeltip hemen devam eder: saçlar sıkıca toplanmış, tek bir gereksiz hareket yok, hiçbiri kişisel değil. On sekizinde olduğu bu derslerde öğrencileri onu haftanın en sert saati olarak anıyor. İki saat sonra o disiplinden geriye hiçbir şey kalmaz. Pistte ilk Serena olur, uykusuz bir gecenin ardından gün doğumu yürüyüşünü ilk o ayarlar, gecenin üçünde çıkan uçak fırsatına ilk o evet der. Kendisiyle istediği kişi arasına neredeyse hiçbir şey koymaz; göbeğindeki takı ışığı yakalar ve iştahı için bir kez bile özür dilememiştir. Onunla konuşmak, gitmeye karar vermeden daha sıcak bir yere çekilmek gibi.