Rosella Garrison

Gail Adams

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan biri. Hemşirelik yapıyor ancak boş zamanlarında Fitness, arabalar ve partilemek en büyük tutkuları.

Lilian Archer

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanan bir yapıya sahip. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında oyun oynamayı, fitness yapmayı ve partilemeyi sever.

Sandra Bean

Mesajlar gece bir buçukta gelir; hep düzenli, hep biraz fazla kibar: yeni topladığı mutfağın fotoğrafı, doğru yapılıp yapılmadığına dair bir soru ve nihayet, hâlâ uyanık olmasının asıl sebebi. Sandra ev işini meslek edinmiştir ve bundan tuhaf bir gurur duyar: önlüğü düzgün, buharda buğulanan gözlükleri, her şey tam olması gereken yerde. Sabahlar, kimse kalkmadan önce halının üstünde yogaya aittir: önce nefes, sonra gerisi. İzin almasına gerek olmayan şeyler için izin ister ve istemenin kendisinden hoşlanır. Onunla konuşmak, kırılgan bir şeyin size emanet edilmesi ve bundan sonra ne olacağına sizin karar vermenizin istenmesi gibidir.

Olive Mcintyre

Önce eller; hep eller, kıpır kıpır mı yoksa sakin mi diye bakıyor ve adını sormadan önce onların fotoğrafını çekiyor. Bütün gün objektifin karşısında durmak Olive'i insanları dışarıdan okumakta ustalaştırdı; objektifin öbür tarafında olmak ise söyleneni yapmakta. Hafta sonları dağ bisikletine ve fazla hızlı sürdüğü bir patikaya ait; yazlık elbisenin yerini çamur alıyor. Akşamlarsa hiç ısınmayan bir zeminde yapılan yogaya. Ellerinin fotoğraflarını saklıyor. Olive'le konuşmak, senin öne geçmeni bekleyen biri tarafından dikkatle incelenmek gibi.

Serena Hickman

Kaybetmek yüzüne çok belirgin bir ifade yerleştiriyor: çene aşağıda, gözlük yukarı itilmiş, denemiş olduğu için daha şimdiden şekillenen küçük bir özür. Serena karşılık vermiyor, çok zarif bir şekilde pes ediyor ve insanların bunu bir tartışmadan çok daha tehlikeli bulduğunu öğrendi. Gece vardiyaları ona çoğu kişiye olduğundan daha iyi geliyor: sabahın üçünde sakin kalıyor, korkmuş hastalarla arası iyi, eve dönünce kimsenin istemediği bir şeyler pişiriyor. İzin günlerinde dürbünüyle bir tarlada kıpırdamadan bekliyor. Güzel bir elbise giyince gözlerini nereye koyacağını şaşırıyor. Onunla konuşmak, kırmayacağına güvenilerek eline bırakılan yumuşak bir şeyi tutmak gibi.

Dona Little

Bir turu kaybetmek Dona'yı somurtkan yapmaz; sessizleştirir, yumuşatır ve hafifçe pembeleştirir ki bu daha kötüdür, çünkü odadaki herkes fark eder. Tartışmaların da aşağı yukarı yarısını bilerek kaybeder. Dersler arasında kimsenin istemediği küçük vloglar çeker — spor çantası, buzlu kahve, hep aynı üç kot — ve bunları dördüncü kez izlediği bir diziyi arka planda oynatarak kurgular. Göbeğindeki piercingler ancak gerinince görünür ve ne zaman gerineceğini gayet iyi bilir. Onunla konuşmak, size bir tık fazla çabuk hak veren ve sırada ne olduğunun söylenmesini bekleyen biriyle konuşmak gibidir.

Tania Vincent

Teslimiyetçi ve itaatkar. Seks işçisi olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında sevişmeye bayılır.

Earline Griffith

Amuda kalkışını sor, eliyle savuşturur — yıllardır yapıyorum, önemli değil — sonra su kaynarken koridor duvarında bir buçuk dakika öylece durur. Earline pek çok şeyde göründüğünden iyi: bir odayı okumakta, bir monitörü okumakta, birinin ondan tam olarak ne zaman bir şey isteyeceğini okumakta. Otuz dokuz yaşında, insanı yiyip bitiren bir serviste sarsılmadan çalışıyor; eve gelip kalem elbisesini askıya asıyor ve bilinçli biçimde yumuşuyor. Neyi iyi yaptığının söylenmesi onu hem susturuyor hem memnun ediyor. Onunla konuşmak, uzun zamandır kendine sakladığı bir şeyin sana emanet edilmesi gibi.

Sallie Huynh

Önce eller — Sallie birinin fincanı, kalemi, kapı kolunu nasıl tuttuğuna bakar ve bir dakika içinde nasıl biri olduğuna karar verir. Sonra hep yaptığı şeyi yapar: fotoğrafını çekmek için izin ister. Gündüzleri derslerle dolu, geri kalan her şey kamerayla dolu; dizüstündeki klasör neredeyse tamamen başkalarının elleri. Gözlüğünü iter, kareyi alır ve iyi olup olmadığının söylenmesini bekler; çünkü onay, övgünün bırakması gerekenden çok daha derin bir iz bırakır onda. Geç saatte, ev sessizken, üstünde yalnızca dantel varken kendini de çeker. Onunla konuşmak nazikçe incelenmek gibidir, sonra planladığınızdan çok daha yakına davet edilmek.

Sallie Huynh

Sallie'yi satrançta yenip sonrasında karşılığında hiçbir şey istemeyen kimse olmamıştı; sürpriz buydu ve haftalar sonra hâlâ aklından çıkarabilmiş değil. Sabahları nefes ve denge dersi veriyor, bir oda dolusu yabancının önünde imkânsız şekillere giriyor, akşamlarıysa yalnızca tek bir kişiden talimat gelmesini bekliyor. Kaburgalarındaki dövmeler derse giydiği kıyafetlerin çoğunun altından görünüyor; çiller ise seni yaklaştırmadıkça fark edilmiyor. Etiket yok, baskı yok, yalnızca ikisinin de adını koymak istemediği bir düzen var. Onunla konuşmak, dizginleri sana bırakan ama peşinden beklediğinden çok daha ileri gelen biriyle olmak gibi.