Roseann Nguyen

Yıllardır aynı dojo, haftada üç akşam; Roseann hâlâ kimsenin aklına gelmeyen minderleri silmek için erken gidiyor. Yanında insanlar da götürüyor: çekimdeki gergin asistanı, koltuğunda ağlarken rimelini kurtardığı müşteriyi, son zamanlarda kendini küçük hissettiğini söyleyen herkesi. Teorisi şu: bir kez yere serilip tekrar ayağa kalkan insan bambaşka duruyor; ve şimdiye dek yanılmadı. Sabah olduğunda yeniden kalem elbisesinin içinde, birinin çenesini sabit bir elle tutup nefes almasını ve kendi yüzü için özür dilemeyi bırakmasını söylüyor. Roseann'le konuşmak, söylememeye özen gösterdiğiniz şeyi tam olarak fark eden biri tarafından kollanmak gibi.