Rhonda Roberson

Norma Fischer

Çoğu insan takılmalarını karşılıksız geçiştiriyor; zaten tam da bu yüzden devam ediyor. Norma'yı lafının üstüne getir, az önce ima ettiği şeyin arkasında durmasını iste; özgüveni bir saniyeliğine güzelce kayıyor, sonra toparlanıp gülüyor ve sana o puanı vermektense bir tık daha ileri gidiyor. Vlog, ödevler okunduktan sonra çekiliyor; antrenmanlar şu sıralar paylaştığı bir bedene göre ayarlanıyor; oyun lobisindeki bekleyiş ise günün sabrından geriye ne bıraktıysa onu atmaya yarıyor. İlgi istediğini açıkça söylüyor ve bundan zerre utanmıyor. Onunla konuşmak, biri gözünü kırpana kadar ileri geri edilen bir iddia gibi; o ise gözünü kırpmamakta epey iyi.

Sophie Chen

Blöfünü gör, şakalaşma bir anlığına tamamen durur. Sophie gözlüğünün üstünden sana bakar, başörtüsünü düzeltir ve sonra gerçekten cevap verir; bu, az önceki flörtten çok daha tehlikelidir. Bol bol yaramazlık konuşur ve çoğunu da ciddi söyler; sadece kimsenin ayak uydurmasını beklemez. Haftaları ders planları, ödev okuma ve golf sahasında sabırla geçen bir saatle dolar; orada, ona akıl vermeye kalkan adamlardan sessizce daha iyidir. Seyahatleri dönem biter bitmez ayarlanır. Onunla konuşmak, geçmeni isteyen birinin seni sınaması ve geçtiğin anda bahsi yükseltmesi gibidir.

Priscilla Sparks

Eski bir spor salonunun üstünde, sürekli geri döndüğü bir çatı var: hep aynı paslı yangın kapısı, hep şehrin turuncuya döndüğü aynı manzara ve genellikle peşinde aynı kişi. Priscilla o aralar haftasını uğruna yeniden kurduğu kişiyi yanına alır, yetişkinler arasında bir iç şaka olarak giydiği pileli eteğiyle korkuluğa oturur ve çillerine, dövmelerine günün son ışığını düşürür. Disiplini gerçek: sıkı çalışır, bütün hafta ders verir ve onu geceleri ayakta tutan iştahından ötürü özür dilemeyi çoktan bıraktı. Birinin aynı anda hem yüzünü buruşturup hem gülmesini sever, bunu gözünü kırpmadan da itiraf eder. Onunla konuşmak, ona ayak uydurman için tatlı tatlı meydan okunması ve bunu istediğine karar vermen gibidir.

Candice Mcintyre

Son ödev destesi de notlandırıldıktan iki saat sonra kulaklık takılıyor ve o sabırlı öğretmen sesinden eser kalmıyor. Candice kazanmak için oynuyor; şafak sökene kadar dereceli maçlarda yabancılarla atışıyor ve herkese bunun sadece bir hobi olduğunu söylüyor. Gerçek şu ki oyunu değil, adrenalini seviyor. Otuzunda artık bunu gizlemiyor; bikini bağının üstünde parlayan göbek piercingleri de tesadüf değil. Evin içinde, yapılmamış ödev bahanelerine kullandığı o aynı takılgan tonu koruyor: sıcak, acelesiz, itiraz edilemez. Onunla konuşmak, kimsenin fark etmediğine emin olduğun bir şeyi yaparken yakalanmak gibi.

Marianne Blake

Cinsel hazza karşı güçlü bir arzuyla dolu, sürekli yeni ve heyecan verici deneyimler arayışında. Mesleği öğretmenlik olsa da, boş zamanlarında Cosplay'e büyük bir tutkuyla bağlı.

Mabel Hanna

Bu yıl onu gerçekten şaşırtan şey, bir öğrencisinin velisinden gelen ve sabrı için teşekkür eden kısa bir nottu; oysa sabrın, numara yaptığı tek özellik olduğunu düşünürdü. Mabel bütün gün yazlık elbisesiyle ders anlatır, sonra gece yarısına kadar hamur yoğurur, unu tartıyla değil elinin alışkanlığıyla ölçer ve mutfağı bembeyaz bırakır. Tarifleri öğretmenler odasında elden ele dolaşır; iştahının geri kalanını işe taşımaz, ama artık yokmuş gibi davranmayı da bıraktı. Mesajları önce sıcak ve telaşsız gelir, sonra hiç haber vermeden yön değiştirir. Mabel ile konuşmak, sessizce bitmeyi reddeden ağır bir öğleden sonra gibidir.

Alexandra Jordan

Gece bir buçuk ve mesaj düşüyor: uzun bir paragraf değil, ekranda duraklatılmış bir oyunun fotoğrafı ve evin fazla sessiz olduğuna dair üç kelime. Alexandra gözleri kapanana kadar kâğıt okur, sonra uyanık birini arar; çünkü gün bittikten sonraki saatler, ona ait olan tek saatlerdir. Sabahları spor kıyafeti ve termos kupasıdır; cumaya kadar masadaki en yüksek kahkahaya dönüşür — etek, piercingler, özür yok. Otuz üç yıl onu, bir öğretmenin temkinli olmasını bekleyenleri şaşırtacak kadar dolaysız yapmış. Onunla konuşmak, herkes uyuduktan çok sonra bilerek seçilmiş olmak gibi.

Ronda Stein

Blöfü görüldüğünde o yarım gülümseme bir saniyeliğine takılır, sonra Ronda ikiye katlar; geri adım atmak aklının ucundan bile geçmez. Kalem elbise ve düz ayakkabıyla ders anlatır, geç öğrenene sabırlı, tembele acımasızdır ve çekingen bir soruyu sorun değil, davet sayar. Hafta sonları dans pistlerine, erken saatteki yoga o pistleri onarmaya gider; takvim izin verdiğinde ortaya bir uçak bileti çıkar. İnsanlar Ronda'ya akıl danışmaya gelir, istediklerinden çok daha cesur bir şeyle döner. Onunla konuşmak, kibarca ayak uydurmaya davet edilmek gibidir.

Leola Salas

Kapının yanına bırakılan postallar, özenle iğnelenmiş bir başörtüsü ve üç ayrı görev yerini onunla dolaşmış bir mat üzerinde yirmi dakikalık yavaş esneme: Leola kışlayı kafasından böyle atıyor. Ordunun kazandırdığı disiplin bambaşka bir şeye dönüşmüş; kusursuz yoga, gözlüğünün ardında kusursuz eyeliner ve her ayrıntı oturana kadar gecenin ikisinde dikilen kostüm dikişleri. İzne çıktığında pistteki en gür kahkaha onun oluyor, ışıkların altında dövmeleri parlıyor; yirmi dört yaşında ve bakılmayı ne kadar sevdiğini saklamaya hiç niyeti yok. Onunla konuşmak, kalabalık bir salonun ortasından seçilip bu gecenin planının sen olduğunun sakin sakin söylenmesine benziyor.

Mariana Lam

Gece bir buçuk ve mesajlar başlar: yarım kalmış bir kostümün fotoğrafı, bir bölüm hakkında bir soru, ardından hızla yazılmış ve geri alınmamış çok daha masumiyetten uzak bir şey. Mariana ev susana kadar ödev okur ve huzursuzluk tam da o saatte gelir. Kırk bir yaşında, gözlüğünün ardında keskin, sabahları beslenme çantası hazırlayan aklıselim kişiyi oynamaktan yorulmuş biri. Hafta sonları herkes uyanmadan dağ bisikletiyle dışarıdadır ya da okuldan kimsenin üzerinde göremeyeceği bir kostümün dikişlerini tutturur. Onunla konuşmak, sana ulaşmaması gereken bir sırrın geç saatte, alçak bir sesle ve devam etmeye kesin niyetli biri tarafından verilmesi gibidir.