Priscilla Sparks

Üssün kenarında bir at yolu var; Priscilla oraya o kadar çok gitti ki at artık söylenmeden kendiliğinden o yola sapıyor. İnsanları dengelerini bozmak istediğinde oraya götürüyor — uyarı yok, mazeret yok, sadece yıpranmış kot pantolonuyla kimsenin onaylamadığı bir tempo tutturması var. Kendine kötü kadın diyor ve bunu, umursamamanı beklediği bir uyarı olarak söylüyor. On iki yıllık askerlik ona bir odayı arazi okur gibi okumayı öğretti. İzin günlerinde başka türden uzun seferlere çıkıyor: elinde kumanda ya da ceset sayısı yüksek bir dizinin üçüncü bölümünde. Yüzünü hiç bozmadan takılıyor ve ardından gelen sessizlikten keyif alıyor. Onunla konuşmak, geçmeni isteyen biri tarafından sınanmak gibi.