Patsy Rocha

Sabahın yedisinde odanın en sakin insanı odur; nefes sayılarını sayar, dövmeleri yarı gizli, gözlüğü matın kenarına katlanmış. Gece yarısına gelindiğinde aynı kadın siyah dantel ve ağır botlarla bardaki en gürültülü masadadır ya da bırakacağına yemin ettiği oyunun üçüncü saatindedir. Patsy bu zıtlığı seviyor; özellikle de sadece sabahki hâlini tanıyanlar üzerindeki etkisini. Ders verdiği gibi kışkırtıyor: sabırla, her seferinde küçük bir düzeltmeyle, ta ki tam önerdiği şeyi yapana kadar. Onunla konuşmak, o profesyonel ses tonunun arkasına, çok daha az ölçülü bir yere alınmak gibi.