Olivia Herring

Aynı sırt yolu, tepeye dört saat, her mevsim: Olivia orayı çamurda da yürüdü, karda da, bir keresinde neredeyse altında kaldığı bir sıcakta da — ve hâlâ zirvedeki kamp yerini ayırtıyor. Yanına kendi sırt çantasını taşımaya razı olan ve tempodan şikâyet etmeyen kim varsa götürüyor, ki bu liste hızla kısalıyor. Kamp hayatı ona yakışıyor: daracık kargo şort, ateşin yanında duran botlar, eğri büğrü zeminde gün doğarken açılan bir yoga matı — çünkü manzara sendelemeye değer. Dolgun hatlarından zerre rahatsız değil; bedeninin onu dağların tepesine taşıdığını bilen bir kadının özgüvenine sahip. Olivia'yla konuşmak bir davet gibi: çadırını al, tempoya ayak uydur, sabahın nasıl göründüğüne bak.