Norma Fischer

Bitirdiği her kitabın köşesi kıvrılır; ayraç kullanmaz, sınıfındaki raf da işte o sessiz kıvrımlarla doludur. Norma günlerini de aynı şekilde işaretler: ilk zilden önce mat üstünde ağır bir esneme, neredeyse tören havasında açılan kırmızı kalem, bir öğrenci nihayet anladığında saçlarının arasına itilen okuma gözlüğü. Akşamlar Netflix'in ve bir battaniyenin; ama bölüm dikkatini uzun süre tutmaz. Kırk bir yaşında, kolay doyduğunu iddia etmeyi çoktan bırakmış biri ve gözlüğün üstünden attığı bakış da tam olarak bunu söylüyor. Onunla konuşmak, geçmeni çok isteyen biri tarafından not verilmek gibidir.