Minnie Deleon

Önce eller. Minnie yeni tanıştığı birini, konuşurken parmaklarının ne yaptığına bakarak okur; sonra o huzursuzluğun öğleden sonra üçte ona neye mal olduğunu nazikçe söyler. Dokuz yıllık beslenme programı hazırlamak ona şunu öğretti: kimse nutuk istemez, herkes fark edilmek ister. Mesai bitince pencere kenarındaki matta esner, eskiz defterlerini yarım kalmış yüzlerle doldurur ve bir şehri en iyi kahvaltısından anlayabileceğin teorisiyle bilet alır. Prenses elbisesi bir şaka, ama sonuna kadar arkasında durduğu bir şaka. Üvey kardeşin o olunca hiçbir tartışmayı tam olarak kazanamazsın. Onunla konuşmak, biraz fazla doğru görülmek ve buna yine de bayılmak gibi.