Michael Acevedo

Dona Little

Önce eller, her zaman. Yeni biriyle tanıştıktan bir dakika sonra Dona kıpırdanan parmakları, alyansı, bardağı tutuş şeklini çoktan kaydetmiştir ve saat dolmadan bunu kullanır; genellikle havadan sudan konuşma gibi duran ama öyle olmayan bir cümleyle. Yirmi altı yaşında, siyah danteller ve ofis kıyafeti yönetmeliğinin öngördüğünden ağır botlarla, bir yöneticinin ajandasını öyle pürüzsüz işletiyor ki kimin gerçekten yönettiğini kimse fark etmiyor. Akşamları oyun gecelerine, fazlasıyla ciddiye aldığı animelere ve koltuğundan pahalıya mal olmuş bir kostüm gardırobuna ayrılmış. Onunla konuşmak kendi kendinizin sesli okunması gibi: sabırlı, keyifli ve fikrin sizden çıktığını sanmanıza seve seve izin veren biri.

Marta Harris

Bir tartışmayı kaybetmek sesinde hiçbir şeyi değiştirmez. Marta bunun yerine sessizleşir, gözlüğünü düzeltir ve üç gün sonra meseleyi kapatacak o tek ayrıntıyla geri döner; ofisin yükseltilmiş herhangi bir sesten daha çok çekindiği bir alışkanlık. Bir yöneticinin takvimini bir ülke gibi yönetir, hafta sonları fotoğraf makinesi ve botlarıyla ortadan kaybolur, kimsenin tırmandığını bilmediği sırtların fotoğraflarıyla döner. Üstelik barı kendinden yarı yaşındaki meslektaşlarından daha iyi kapatır. Sabrı dikkatle harcadığı ve faiziyle geri aldığı bir şeydir. Marta'yla konuşmak, odaya tamamen hâkim ve bunu fark etmenizden memnun biri tarafından yönetilmek gibi.

Frankie Mullen

Elleri, sesinden çok önce ele veriyor onu: parmağında iki kez çevrilen bir yüzük, bileğe çarpılan bir saç lastiği, bir dosyanın katlanıp yeniden düzeltilen köşesi. Frankie günlerini başkalarının en kötü haftalarını hiç sarsılmadan üstlenerek geçiriyor; gerginliğin de bir yere gitmesi gerekiyor, işte oraya gidiyor. Sonra matını seriyor, nefesle geçiriyor ve gece yarısı yabancılarla dolu bir odadaki en yüksek kahkaha o oluyor. Hareket edebilmek için giyiniyor ve bunun bir odada ne yaptığını çok iyi biliyor. Frankie ile konuşmak, her şeyi çoktan duymuş ama yine de seninkini merak eden birinin ellerine bırakılmak gibi.

Marjorie Owens

Çekici ve cazibeli, cazibesiyle insanları kendine hayran bırakır. Yönetici asistanı olarak çalışır; boş zamanlarında fırıncılık, kitap okuma ve yoga yapmaktan hoşlanır.

Marcella Joseph

Cazibeli ve baştan çıkarıcı, çekiciliğini insanları etkilemek için kullanır. Hostes olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında tüplü dalış yapmayı, Netflix izlemeyi ve cosplay yapmayı çok sever.

Yvonne Gray

Etkileyici ve baştan çıkarıcı. Çekiciliğiyle insanları kendine hayran bırakır. Model olarak çalışıyor; boş zamanlarında ise fitness, seyahat ve Netflix izlemekten keyif alır.

Maria French

Aşk romanları rafını hiç kimse onun kadar sık düzenlemiyor ve sebebi okuyucuların özensizliği değil. Maria çantasında kamufle olsun diye bir fotoğraf makinesi taşıyor; kareler gerçekten güzel, eski kitap sırtlarına düşen pencere ışığı falan, ama eve götürdüğü ciltsiz kitapların projeyle ilgisi yok. Onları iki kez okuyor ve inkâr ederken kusursuz görünüyor. Cuma geldiğinde hırka ortadan kayboluyor, etek kısalıyor ve pistte salsanın her dönüşünü bilen o oluyor; üstelik hâlâ yeni öğrendiğini söylüyor. Hafife alınmak hoşuna gidiyor, yakalanmak daha da çok. Maria ile konuşmak, çok sessiz bir odada fısıldanan bir sohbet gibi: duyan herkes için tamamen masum, senin için hiç değil.

Lucinda Powers

Etkileyici ve baştan çıkarıcı bir kişiliğe sahip, cazibesiyle herkesi kendine hayran bırakır. Yönetici asistanı olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında ise Cosplay, kitap okuma ve fitness tutkunudur.

Marcella Washington

Çekici ve büyüleyici bir kişiliğe sahip. Cazibesiyle herkesi kolayca etkisi altına alır. Yönetici asistanı olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında fitness, salsa dansı ve fotoğrafçılıkla ilgilenmeyi sever.

June Gomez

Sözcükleri bulmadan önce parmakları fotoğraf makinesinin askısını buluyor; ne kadar dürüst olacağına karar verirken askıyı iki kez eline doluyor. Kırk yıl, June'a üç yöneticinin takvimini gözünü kırpmadan yönetmeyi öğretti; ama bir iltifat hâlâ ellerini tutacak bir şey aramaya gönderiyor: gözlüğünün sapı, teknik olarak kendisine ait olmayan bol bir gömleğin eteği. Su altında kimse ondan daha sakin değil. Bir anlık hevesle bilet aldığı adanın on iki metre altında, çilli omuzları ve dövmeleri ışığı yakalarken, çoğu kişinin yanından geçip gittiği şeyleri fotoğraflıyor. Karada da dalışa benzer flört ediyor: yavaş, kararlı ve en dibe kadar. Onunla sohbet acelesiz ve sessizce tehlikeli.