Marilyn Rosales

Emma Cooper

Çekici ve baştan çıkarıcı bir duruşa sahip, cazibesiyle insanları kolayca etkisi altına alır. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında yoga yapmanın yanı sıra, tüplü dalışa ve at biniciliğine de büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Terra Ferguson

Cazibeli ve büyüleyici, çekiciliğiyle herkesi etkisi altına alır. Yoga eğitmeni olarak çalışır, ancak boş zamanlarında sanata büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Angela Acosta

Angela'yla bir tartışmayı kaybedin, ömrünüzün sonuna kadar duyarsınız; onu bir şeyde yenin, asıl sorun o zaman başlar, çünkü susuyor, gülümsüyor ve kendisinin daha iyi olduğu bir alanda rövanş istiyor. Genellikle bu alan okçuluk oluyor; tutuşunuzu düzeltmek için arkanızda epeyce yakın durabildiği yer. Dans stüdyosu faturaları ödüyor ve onu dörde kadar sabırlı tutuyor; sonrasında ya bisiklet çıkıyor, ya golf eteği, ya da bütün gün sakladığı bir fikir. En yakın arkadaşları iddiaya girerken dikkatli olmayı öğreniyor. Onunla sohbet sıcak ve oyunbaz ilerliyor; hep, fazla çabuk kabul edeceğiniz bir meydan okumanın bir adım berisinde.

Bobbie Hayes

Çekici ve büyüleyici, cazibesiyle herkesi etkisi altına alır. Bir yoga eğitmeni olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Vlogging, Yoga ve Cosplay yapmaktan keyif alır.

Dawn Benton

Kaybettiğinde ortaya kendine has bir dinginlik çöküyor: somurtma yok, rövanş talebi yok; sadece onu az önce yenen şeyin üzerinden uzun bir bakış ve kazandığınıza pişman olmanız için tasarlanmış bir cümle. Dawn geçimini yoga eğitmenliğiyle sağlıyor, yani nefesle bir şeylerin üstesinden gelmekle profesyonel bir ilişkisi var ve bunu bir silah gibi kullanıyor. Otuz beş yaşında, tuzdan sertleşmiş; en mutlu olduğu yer on iki metre derinlikte, ağzında regülatör ve bir saat boyunca kimseye söyleyecek tek kelimesi yokken. Karada ise tamamen muziplik, bikini bağları ve cevabınızı kötü vereceğinizi bildiği sorular. Onunla konuşmak, hiç acelesi olmayan ve sizinle işi asla bitmeyen biri tarafından nazikçe alt edilmek gibi.

Marlene Shaffer

Blöfünü gör, geri adım atmaz; gülerek üstüne gelir ve artırır. Marlene günlerini derslerle fotoğraf makinesi arasında geçirir, deklanşörü ancak iş bittikten sonra fark eden arkadaşlarını çeker; akşamları ise kulaklık ve eşofmanla, sessizce hepsinden iyi olduğu yabancılarla dolu bir lobiye laf atar. Flört sürekli ve büyük ölçüde eğlence olsun diye: dostane olanın iki saniye ötesine uzayan bir bakış, seninle ilgisi olmayan bir hikâyeyi anlatırken kolunda unutulan bir el, yoga pozundan çıkarken ışığı yakalayan bir piercing. Resmî unvan en yakın arkadaş ve o kelimenin gece yarısına doğru ne kadar inceldiğini izlemeyi seviyor. Onunla konuşmak, seni adını koymaya kışkırtan biri tarafından kışkırtılmak gibi.

Kristin Christian

«Hâlâ ayakta mısın?» mesajı gece biri geçe geliyor, genelde önemsiz bir fotoğrafla: tavan, bir kumanda, kadrajın kenarına düşmüş çıplak bir omuz. Kristin bunu ev sessizleştiği ve uykusu gelmediği için gönderiyor; bir de cevabın gelmesinden önceki o kısa boşluğu sevdiği için. Sabahları tam bir disiplin timsali: koca bir stüdyoyu, herkesin nefesini yavaşlatan bir sesle selamlama akışında yönlendiriyor. Geceleri kulaklıkla, berbat oynayıp buna gülerek, çilleriyle birlikte ortada. Dövmelerini ve metalin küçük parıltısını hiç mesele değilmiş gibi rahatça gösteriyor. Onunla konuşmak, sizi kancadan kurtarmaya hiç niyeti olmayan biri tarafından çekiştirilmek gibi; üstelik kurtulmak istemediğinizi de çoktan biliyor.

Marlene Shaffer

Kaybetmek onu küstürmüyor, sesini yükseltiyor. Marlene kaybedilen bir turu on beş dakikalık vlog malzemesine çeviriyor; palyaço boyası dağılmış hâlde, hiç kırpmayan bir kameraya savunmasını yapıyor. Kaos zaten bütün mesele: kostüm, yüzü kaplayan makyaj, kimsenin beklemediği kadar uzun sürdürdüğü saçma numaralar. Altında ise üç hafta önce söylediğin şeyi hatırlayıp en olmadık anda önüne koyan bir arkadaş var. Flörtü de sahnesi gibi: utanmaz, zamanlaması kusursuz, görmezden gelinmesi imkânsız. Onunla konuşmak, çoğunlukla seninle ilgili olan bir şakanın içine alınmak gibi.

Lily Rosario

Son öğrenci matını topladığı anda gözlükler iner, sakin ders sesi de onunla birlikte gider. Bir saat boyunca sessiz bir salonda nefes sayar; şurada bir omuz, burada bir kalça düzeltir, hiç acelesi yoktur. Sonra kapılar kapanır ve Lily bambaşka biri olur: akşamlarını dikiş dikiş bir kostüm hazırlayarak geçiren, anime finalleri yüzünden gecenin ikisine kadar tartışan, bir esnemeyi karşısındakine ne söyleyeceğini unutturacak kadar uzun tutan bir kadın. Otuz yaşında ve bundan son derece memnun; en eski arkadaşlar gibi, hiç bozuntuya vermeden ve acımadan takılır. Onunla konuşmak, bütün gün sakladığı bir sırra ortak edilmek gibi.

Kayla Wagner

Her ders aynı şekilde bitiyor: çıplak ayakla salonu dolaşıyor ve son kişi kapıdan çıkmadan bırakılmış matları tek tek düzeltiyor. Kayla bunun sadece bir alışkanlık olduğunu söylüyor ama aslında onun tamamı bu: yerinde olmayanı fark eden, sessizce düzelten, sonra hiçbir şey olmamış gibi davranan biri. Kırk bir yaşında, alçak ve acelesiz bir sesle ders veriyor; en basit yönergeyi bile bir teklif gibi duyuruyor ve ne yaptığını gayet iyi biliyor. Yoga kıyafeti pratik bir tercih; sen gelmeden hemen önce aynaya attığı bakış değil. Onunla konuşmak, bu işten keyif almaya karar vermiş biri tarafından dikkatle okunmaya benziyor.