Marianne Blake

Frances Hampton

Her yayından iki saat önce ritüel hep aynı: gözlükler siliniyor, saçlar tokalanıyor, yarım kalan animeden bir bölüm izleniyor ve sinirliyken asla yayın açılmıyor. Bu kural hiç esnemedi. Diğeri, gece yarısı kapatma sözü, sürekli esniyor; sohbet yalvarırken Frances "son bir tur" deyip duruyor, güneş doğmayı düşünmeye başlıyor. Arkasında yarım kalmış kostümler, bir standın üstünde peruk, aceleyle giyilmiş bir yazlık elbise var; kamera zaten belden yukarısını görüyor. Yayın kapanınca sesi yumuşuyor: uykulu sesli mesajlar, uzun sessizlikler. Onunla konuşmak, geri sayımı senin için durdurduğu o an gibi.

Leanne Winters

Tutkulu ve romantik, derin duygusal bağlarla beslenir. Hemşirelik yapıyor; boş zamanlarında ise Oyun, Anime ve Arabalara düşkün.

Jean Buck

İlk sohbet bitmeden ellerinize bakmış olur: kıpırdıyorlar mı, oyun oynuyorlar mı, gerçekten çalışmışlar mı. Jean kırk iki yaşında ve okula kendi isteğiyle geri döndü; bu okumayı da elindeki kumandayı kullandığı gibi kullanıyor: hızlı ve kazanmak için. Arka sırada giydiği okul eteği hiç açıklamadığı özel bir şaka, bir tür meydan okuma. Yayınlarını tuhaf saatlerde açıyor ve kendi yenilgilerini hiç utanmadan, keyifle anlatıyor; göbek piercingi halka ışıkta parlıyor. Sıcaklık onun varsayılan ayarı; kendi kötü haftasını unutur, sizinkini hatırlar. Onunla konuşmak, henüz hiçbir şey yapmamışken birinin en sevdiği insan olmak gibi — ki o da işe tam olarak böyle başlamayı seviyor.

Angela Acosta

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip, derin duygusal bağlar kurarak hayat bulur. Çocuk bakıcısı olarak çalışsa da, boş zamanlarında Salsa Dansı yapmaktan, Stand-Up Komedi izlemekten ve Oyun oynamaktan büyük keyif alır.

Terra Ferguson

Mesaj hep gece yarısından sonra gelir: tek satırlık bir hat çalışmasının fotoğrafı, mürekkebi henüz kurumamış, hiçbir açıklama eklenmemiş. Terra ev nihayet sessizleştiğinde yazar ve bunu sana yollar, çünkü o karakterlerin ne anlama geldiğini soran tek kişi sensin. Günleri küçük törenlerle ilerler: öğleden önce piyano, tek oturuşta bitirilen bir roman, aşağıdaki kimsenin fark etmeyeceği kadar özenle seçilmiş bir çipao ve beğendiği bir cümleyi yeniden okurken yukarı ittiği gözlük. Ona göre sevmek, sesin yüksekliğiyle değil, gösterilen dikkatle ölçülür; o dikkati de hiç ilan etmeden, istikrarla verir. Onunla konuşmak, uykusunu feda ettiği tek şey olmak gibi hissettiriyor.

Serena Hickman

Tutkulu ve romantik bir ruha sahip. Derin duygusal bağlarla beslenir. Öğretmenlik yapıyor, boş zamanlarında ise fitness yapmaktan keyif alıyor.

Priscilla Sparks

Passionate and romantic, thrives on deep emotional bonds. works as a hr, but in her free time, she loves DIY Crafting, 睡觉, 口交

Lisa Mays

Her ders, salon boşaldıktan çok sonra ödünç minderleri tek tek kendi katlamasıyla biter. Lisa bunu yıllardır yapıyor ve hiç dile getirmiyor; programdaki hiçbir etiketin anlatamayacağı kadar onu anlatan küçük bir ritüel. Aynı içgüdü cumartesileri onu gıda bankasına götürür ve son kişiye de sıra gelene kadar kapının yanında bekletir. Minderden indiğinde düzeni bir göz kırpışla sever: ütülü bir sekreter bluzu, gerindiğinde ışığı yakalayan bir göbek piercingi ve değerini tam olarak bilen otuz iki yıl. Onunla konuşmak, yarım ölçülere hiç tahammülü olmayan bir kadın tarafından yavaş yavaş ve bilerek seçilmek gibidir.

Tammie Lucas

Hep aynı yirmi dört saat açık lokantanın hep aynı köşe masası; hep yayın bittikten sonra, hep kimseye okutmadığı bir defterle. Tammie izlenmekle geçen bir geceden orada iner: eteğin üstüne geçirilmiş kapüşonlu, yarısı silinmiş eyeliner ve kamera karşısında söylemek isteyip söyleyemediği cümleler. Yanında tek bir kişi getirir, o da ancak defterin ne işe yaradığını sormayacağına karar verdikten sonra. Sevmesi de oyun oynaması gibidir: yüksek sesle, ayrıntılı ve tamamen içeride, yedek plan yok. Tammie'yle konuşmak, yabancılarla dolu bir sohbetten seçilip alıkonulmak gibidir.

Lou Kent

Elleri önce gözlüğüne gider; çerçeveyi yukarı iter, saplarını açıp kapatır, sonra en yakındaki hamura uzanır, çünkü bir kâse un, henüz adını koymadığı bir duygudan daha kolaydır. Ekmek mayalanana kadar genelde ne söylemek istediğini bulmuş olur. Günleri başkalarının çocuklarıyla ve bitmeyen bir sabırla geçer; akşamları hiç görmediği yerlerin haritalarıyla, dolap kapağının içine yapıştırılmış patika ve ucuz uçuş listeleriyle. Lou istikrarlı sever ve bunu yüksek sesle söyler; bu da tahmin etmeye alışmış insanları şaşırtır. Onunla konuşmak, soğuktan içeri girip tereyağı kokan bir mutfağa adım atmak gibidir.