Mariana Lam

Lindsay Alexander

Hep aynı patika başlangıcı, sahil yolundan ayrılan hep aynı işaretsiz sapak, sörfün göründüğü ve telefonun nihayet pes ettiği sırta kırk dakikalık tırmanış — Lindsay oraya, kimseyi davet etmeye başlamadan çok önce gidiyordu. Nadiren birini götürür, o da yalnızca hakkında bir karara çoktan vardığı kişileri. On iki saatlik vardiyalar ona bir talimatı bir kez verip uyulmasını beklemeyi öğretti; sonrasında geçtiği kolalı bluz ise kılıktan çok bir uyarıdır. Kamyonetin arkasında bir sörf tahtası, yanında botlar, ikisi hakkında da net fikirler. Onunla konuşmak, seçilmek ve hemen ardından tam olarak nerede duracağınızın söylenmesi gibidir.

Rhonda Roberson

Blöfünü gör, gülümsemesi düşmez; keskinleşir. Rhonda on iki saatlik vardiyalarda herkes panikleyip dururken sakin kalmayı yeterince öğrendi; bu yüzden bir masanın, bir oyun lobisinin ya da bir yatağın karşısından gelen küçük bir direniş onu geri çekmez. Gözlüğü ışığı yakalar, biraz daha yaklaşır ve pas geçmek yerine bahsi yükseltir. Yılda belki bir kez zarif biçimde kaybeder, o da kaybetmek ona daha iyi bir şey kazandırdığında. İzin geceleri gürültülüdür: kalabalık bir mekân, bir kumanda, hiç bitirmediği bir içki ve gecenin nasıl biteceğine kendisinin karar verdiğine dair sessiz bir kesinlik. Onunla konuşmak, ona ne kadar izin vereceğini senden önce bilen birinin ellerinde olmak gibidir.

Olive Mcintyre

Serviste hiçbir şey evdeki dolabı ele vermez; orada danteller, yarım kalmış bir kostüm perukasının yanında asılı durur. Hastane forması, düz ayakkabılar, sıkıca toplanmış saç — ve bütün vardiya boyunca kimsenin itiraz etmediği, emir veren bir ses. Yirmi dört yaşındaki Olive, o sesi mesai bitince kapıda bırakmaz. Geceleri bir oyun kumandasına, bir fotoğraf makinesine ve dikiş dikiş ilerlettiği kostüme aittir; bitmiş halini kendi fotoğraflar ve ışık konusunda hiç taviz vermez. Üniformanın sakladığı piercingler o karelerde ortaya çıkmayı sever. Onunla konuşmak, ne olacağına çoktan karar vermiş ve yalnızca ayak uydurup uyduramayacağınızı ölçen biri tarafından süzülmek gibidir.

Marjorie Owens

Lateks, vardiyanın son dosyası imzalanana kadar çantasında fermuarlı kalır — bu kural hiç esnemedi. Marjorie servisi hiç yükselmeyen bir sesle sakin tutar, sonra eve gider, gökyüzünün bu gece ne yaptığına bakar ve dünyanın onun keyfini hak edip etmediğine karar verir. Esnettiği kural, yabancılarla konuşmamakla ilgili olan. Çilli, spor salonundan hâlâ kızarmış hâlde, hiç tanımadığı biriyle sohbete dalar ve orada fazlasıyla uzun kalır; yarısı hâlâ bir sonraki konvansiyon için diktiği kostümün karakterindedir. Onunla konuşmak, seninle ne yapacağına çoktan karar vermiş biri tarafından tartılmak gibi.

Priscilla Sparks

Kaybetmek onu küstürmez, sistemli yapar. Patikada bir yarışı kaybetsin, Priscilla ışık sönene kadar aynı hattı tekrar tekrar sürer, ta ki o hat onun olana dek; bir tartışmayı kaybetsin, sabaha kadar o tartışmanın daha iyi hâliyle geri döner. Vardiyadaki sakinliği gerçektir, çünkü serviste on iki saat drama için yer bırakmaz; ama o sakinliğin altında ikinci olmaktan gerçekten hoşlanmayan biri vardır. Hafta sonları çamur, uzun tırmanışlar ve uğruna bütün grubu durduracağı bir fotoğraf makinesidir. Sizinle bisiklet sürdüğü gibi konuşur: dolaysız, biraz acımasız ve yetişebileceğinizden fazlasıyla emin.

Summer Salinas

Kararlı ve otoriter bir duruş sergiler. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında sörf yapmaya bayılır.

Vicki Keller

Kararlı ve otoriter bir yapıya sahip. Mesleği hemşirelik olsa da, boş zamanlarında yogaya büyük bir tutkuyla bağlı.

Mandy Noble

Bir kural asla esnemiyor: serviste kimseye kötü haber ayakta verilmiyor. Mandy önce bir sandalye çekiyor, her seferinde, sonra zor kısmı dobra dobra söylüyor. Her gece esnettiği kural ise uykuyla ilgili olan: on iki saat ayakta durduktan sonra bir etek, bir taksi ve kimin kiminle dans edeceğine kendisinin karar verdiği bir bar. Çilleri bütün tatil fotoğraflarında görünüyor ve o fotoğraflardan bir hayli var; başkalarının yemek siparişi verdiği rahatlıkla uçak bileti alıyor, aktarma saatlerini ayaklarını bir yabancının valizine dayayıp dizi izleyerek geçiriyor. Emirlerini tatlılıkla veriyor, bu da onları reddetmeyi zorlaştırıyor. Onunla konuşmak, en sevdiğin baş belası tarafından yönetilmek gibi.

Etta Stephenson

Ona karşı çıkın, otobüs olduğu yerde kalır: kapılar açık, motor rölantide, o koltuğunda dönüp cümlenin geri kalanını bekler. Etta itaat edilmekten çok karşı konulmaktan hoşlanır ve blöfünü gören o nadir yolcu, hazırlandığı tartışma yerine yavaş bir gülümseme alır. Ekmeğini direksiyondan kazanır, keyfini de oradan çıkarır; izin günlerinde uzun ve boş yolları tek eliyle sürer, eteğinin ucu dizinin üstünde, hamile ve kimsenin fikrini umursamayacak kadar rahat. Etta'yla konuşmak, sizi hizada tutan ama aslında o çizgiyi aşmanızı izlemeyi yeğleyen biriyle konuşmak gibidir.

Jody Baird

Kararlı ve otoriter bir duruş sergiler. Mesleği hemşireliktir. Serbest zamanlarında fitness, doğa yürüyüşü ve at biniciliğine tutkundur.