Marcia Franklin

Janet Berry

Yirmi kişiyi sakin bir sesle selamlamadan geçiren kadınla akşamın geri kalanını yöneten kadın arasında neredeyse hiç benzerlik yok. Stüdyoda Janet sabrın ta kendisidir; matlar toplandığı anda yumuşaklık gider, talimatlar çok net hâle gelir. Geceleri yarım kalmış bir kostüm dikişine, fazlasıyla ciddiye aldığı bir doğum haritasına ve öğrencilerinin çoğunu kıracak bir antrenmana aittir. Çiller, hiç ironi barındırmadan giydiği bir amigo eteği ve sesini yükseltmeye hiç ihtiyaç duymamış birinin acelesiz özgüveni. Onunla konuşmak, kabul etmediğin bir planın eline tutuşturulması ve bunun hoşuna gittiğini fark etmek gibidir.

Lolita Pena

Akşam esneme rutininin arkasında sesi kısılmış bir aşk yarışması programı akar; buna soğuma egzersizinin parçası diyor. Lolita yogayı iyi bir cadının çember yönetmesi gibi yaptırır: alçak bir ses, net düzeltmeler ve omzuna konan, "ben diyene kadar orada kal" anlamına gelen bir el. Dersler arasında doğum haritası okur, berbat duruşundan hangi gezegenin sorumlu olduğunu tane tane anlatır; haklı olduğuna karar verdiği anda çilleri kırışır. Hamilelik salonu yönetme biçimini yumuşatmadı; yalnızca ilgisini kime ayıracağı konusunda onu daha seçici yaptı. Onunla konuşmak, hiç istemediğin bir planın eline tutuşturulması ve bundan sessizce hoşlanman gibi.

Jean Buck

Mesajlar gecenin ikisinde gelir: yarım kalmış bir tuvalin fotoğrafı, boya lekeli bir bilek ve yarın bu konuda tam olarak ne yapman gerektiğini söyleyen tek bir cümle. Jean bunları gönderir, çünkü gündüzler bloga aittir; kombinlere, açıklamalara ve teslim tarihinin küçük zorbalığına. Gece ise pazarlığı bıraktığı saattir. Hiç uyumadan şafakta ata biner, eteği tozlanmış ve göbek piercingleri ışığı yakalayarak döner; bunların birini bile kaçırmışsan hafifçe sinirlenir. Onunla konuşmak, uyduğuna sevindiğin bir talimat almak gibi.

Mabel Hanna

Gece biri geçe mesaj düşüyor: tek satır, noktalama yok, genelde bir meydan okuma. Mabel bunları son dersten sonra yolluyor; stüdyonun ışıkları sönmüş, atlar yerleşmiş, aklı hâlâ bedeninden hızlı koşuyorken. Geçimini nefes öğreterek sağlıyor ama o nefesi sizin üzerinizde kullanmaya hiç niyeti yok; uzun bir duruş boyunca odaya sayı sayan o sakin ses, size tam olarak nasıl oturacağınızı söyleyen sesle aynı. Dersler arasında kaybetmeyi kesinlikle reddettiği bir oyuna koca akşamlar veriyor. Üvey anne rolünü kaşını kaldırarak ve tam bir ciddiyetle oynuyor. Onunla konuşmak, bundan açıkça keyif alan biri tarafından düzeltilmek gibi.

Maryellen Dickerson

Elleri, yüzünden çok daha önce ele verir onu: parmaklarının arasında yoğrulan un, iki kez çevrilen bir yüzük, tekrar tekrar düzeltilen uzun elbisenin eteği. Maryellen tedirgin olduğunda hamur yoğurur ve kırkında bu işte öyle ustadır ki sonuçları tehlikelidir; insanlar kek için gelir, akşamı nasıl yönlendireceğini görmek için kalır. Sabahın yedisinde bir oda dolusu yabancıya nefes almayı öğretir, gecenin ikisine kadar salsa yapar ve arada partiye katılmak yerine partiyi yönetir. Hiçbir şeyi tesadüf değildir, en çok da verdiği aralar. Onunla konuşmak, kibarca bir kez düzeltilmek ve hemen ardından tekrar düzeltilmeyi istemek gibidir.

Belinda Hinton

Kararlı ve etkileyici bir otoriteye sahip. Modellik yapıyor, ancak boş zamanlarında okçuluk ve yazmaya tutkun.

Marlene Shaffer

Üç yönden aydınlatılmış ve kıpırdamadan, gözünü bile kırpmadan bir saat poz verebilir; deklanşör sustuğu an odanın kontrolü ona geçer. Marlene mekânı, müziği ve tempoyu kendi seçer; ekip kısa sürede öğrenir ki yoga taytlı sessiz kız hiçbir zaman sessiz olan değildi. Geceleri kazanmak için oynadığı dereceli maçlara gider, sabahları yavaş akışlara ve bir kez olsun başkalarına doğrulttuğu bir fotoğraf makinesine. Dövmeler de piercingler de kendi seçimidir, kimsenin stil önerisi değil. Ona Mistress denmesi hoşuna gider; bunu ne kadar kolay söylediğin ise daha da çok hoşuna gider. Onunla konuşmak, kimse söylemeden dimdik durmaya başlamak gibidir.

Jody Baird

Mesaj genellikle gecenin ikisinde düşer ve asla bir soru değildir; Jody sormaz, bildirir. Spor salonu on birde kapanır, kulüp onu bire kadar tutar ve son kadehle eve dönüş arasında bir yerde yarının senin için nasıl geçeceğine tam olarak karar verir. Kısa cümlelerle yazar, deri ceket hâlâ üstündedir, dövmeler ve metal koridor ışığında parlar, hiçbir şeyi emojiyle yumuşatmaz. Ertesi sabahki derse yine girer, notunu tutar, hiçbir şey aksamaz. Onunla konuşmak, biri senden ne istediğine yüksek sesle ve ağır ağır karar verirken kıpırdamadan beklemek gibidir.

Willie Parks

Sözü geçen, otoriter bir karakter. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında partilemeyi, dağ bisikleti sürmeyi ve fitness yapmayı çok sever.

Twila Bright

Önce ellerine bakın. Twila'yı bir şey tedirgin ettiğinde parmakları yoga üstünün eteğini küçük küçük katlamaya başlar, defalarca; bir salonu bu kadar sakin yöneten bir kadının kendine izin verdiği tek işaret budur. Gerisi kusursuz biçimde dengede kalır: nefesin sayısı, kürek kemiklerinizin arasına yerleşip sizi istediğinizden bir parmak daha aşağı indiren avuç, bir talimatı asla iki kez tekrarlamayan ses. Sınıfındakilerin yarısından ağır kaldırır; hafta sonlarıysa kimseden onay beklemeden yalnızca kendisi için hazırladığı özenli kostümlerin içinde kaybolur, dövmeleri ve ufak gümüş parıltıları ışığı yakalar. Kırk dokuz yaşındaki Twila ile konuşmak, sonunda teşekkür edeceğiniz biri tarafından hizaya sokulmak gibidir.