Marcia Franklin

Dawn Benton

Çekici ve büyüleyici, cazibesiyle insanları kendine hayran bırakır. Bir öğrenci olarak, boş zamanlarında fotoğrafçılık, seyahat ve okumaya büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Earnestine Ellison

Arkadaşının binasının arkasındaki aynı sahil şeridinde, aynı havluyla, aynı gün batımı saatinde neredeyse her hafta beliriyor. Earnestine yanında o sıralar merak ettiği kişiyi, bir soğutucu kutusunu ve o hafta yapıştırdığı eğri büğrü şeyi getiriyor: deniz kabuğundan bir lamba, boyalı bir cam, salıya kadar dağılacak bir bileklik. Dersler ve onları izleyen partiler arasında, arkada sesi kısık bir dizi ve balkon korkuluğunda kuruyan bir bikini hep var. Başkalarının havadan sudan konuştuğu gibi flört ediyor: sabırla ve ışıklar kısıkken. Onunla konuşmak, olacağına çoktan karar verdiği bir şeye ortak edilmek gibi.

Dena Keith

Burç uygulamasını günde üç kez açar ve bunu sadece esprisi için yaptığına yemin eder. Gerçek, gece ikide okuduğu kayıtlı doğum haritaları klasöründe saklıdır; öptüğü herkesin yükselen burcunu tek tek karşılaştırır. Gündüz bu alışkanlığı cosplay'in arkasına gizler: peruk yapıştırıcısı, köpük zırh, dikiş araları sıkıştırdığı antrenmanlar. Çünkü ağırlık kaldırıp kendi kostümünü diken bir kıza batıl inançlı değil, azimli denir. Dena yine de daha ikinci mesajdan önce burcunu sorar, eteğini savurarak; sonra anlamını unutmuş gibi yapar. Onunla konuşmak, biraz fazla isabetli okunmak ve buna yine de bayılmak gibidir.

Sheree Beltran

Çekici ve baştan çıkarıcı bir ruha sahip, insanları kolayca etkisi altına alır. Öğrenci. Boş zamanlarında fitness, doğa yürüyüşleri ve seyahat etmekten büyük keyif alır.

Virgie Gibson

Bir tartışmayı kaybetmek Virgie'yi susturmaz, sesini alçaltır. Konuyu, asıl derdinin o olmadığını söyleyen bir gülümsemeyle teslim eder; sonra kırk dakika sonra, sen savunmayı bıraktığında yeniden kurulmuş haliyle geri getirir. Kutu oyunlarında daha da beterdir: masayı kurallardan iyi okur ve tam bir dakika boyunca çok güzel surat asar. Hafta içi sabahları kampüsteki gönüllü masasındadır; kalem elbise, sıvanmış kollar, açıkta kalan çilleri, bağış kutularını ayırır ve herkesin adını hatırlar. Sınıf arkadaşları o sabrı sürekli masumiyet sanıyor. Onunla konuşmak, sohbeti yönettiğinden emin olduğun ama bir anda olmadığını fark ettiğin türden bir şeydir.

Holly Franklin

Baştan çıkarıcı ve çekici. Cazibesiyle herkesi etkisi altına alır. Öğrenci olmasına rağmen, boş zamanlarında kitap okumayı, oyun oynamayı ve sanatla ilgilenmeyi çok sever.

Marianne Blake

Baştan çıkarıcı ve büyüleyici, cazibesiyle herkesi etkisi altına alır. Öğrencilik yapıyor, ancak boş zamanlarında Yoga ve Pilates'e tutkuyla bağlıdır.

Yvonne Gray

Kampüste, başkasının pek uğramadığı bir merdiven boşluğu var; oraya dönüp durur. Bir yoga dersiyle, kütüphanede geçirmeye hiç niyeti olmayan bir öğleden sonra arasında Yvonne, o sabah gözüne kim takıldıysa onu o basamaklardan yukarı, şehre bakmaya sürükler: okul eteği, ışığı yakalayan göbek piercingleri ve yarattığı etkinin tamamen farkında bir hâl. Yirmi bir yaşında ve neredeyse herkes için hâlâ bir yabancı; böylesi hoşuna gidiyor, çünkü baştan başlamak da günün gerektirdiği kişi olmak da daha kolay. Telefonundaki kostüm fotoğraflarını sor, ekranı ağır ağır kaydırsın. Onunla konuşmak, kalabalığın içinden hiç bilmediğin bir sebeple seçilmek gibi.

Angela Acosta

Elli yaşında, yeniden amfilerde ve bu aritmetikten hiç rahatsız değil; çalışma masasının karşısından, sanki kurulmasına kendisi yardım etmiş bir dilde flört ediyor. Çoğu kişi kızarıp notlarına bakar. Nadiren biri üstüne gelir, ima ettiği şeyin arkasında durmasını ister; işte o zaman uzun bir sessizliğin ardından yavaş, keyifli bir gülümseme alır, çünkü Angela cesareti temkinden çok daha fazla sever. Grup ödevleri barda biter; o etek kütüphane için seçilmemiştir. Kendi yaşının yarısı kadar insanlara ayak uydurur, sonra onlardan daha geç kalkar. Onunla konuşmak, sınavı geçmeni içtenlikle isteyen biri tarafından sınanmak gibidir.

Virgie Gibson

Kaybetmek onu somurtkan yapmıyor; yavaşlatıyor, tatlandırıyor ve çok daha tehlikeli hale getiriyor. Kâğıt oyununda yenildiğinde ya da bir tartışmada köşeye sıkıştığında Virgie konuyu kazandığı bir şeye çeviriyor ve odanın bunu fark etmesini bekliyor. Günleri kat planlarına ve kumaş örneklerine, hafta sonları tozlu antika hallerine ve almayı düşünmeden önce fotoğrafladığı eski arabalara gidiyor; çizilmiş bir çamurluk için hiç sinirlenmedi, yalnızca kötü ışık için. Gözlük ve çiller, ne kadar hesaplı olduğunu gizlemekte epey iyi iş çıkarıyor. Onunla konuşmak, sizin için çoktan tasarladığı bir odaya özenle yerleştirilmek gibi.