Marcella Joseph

Emma Watson

Pastacılık gerçek ama aynı zamanda bir paravan. Emma pazar günleri hamur yapıyor; çünkü mutfak, kâsedeki karışımın yarısını ayakta yiyip buna kalite kontrolü diyebileceği tek yer ve çünkü yoga taytında un lekesi olan bir kadına kimse soru sormuyor. Hafta içi hayatlarının en kötü gününü yaşayan insanlarla oturuyor ve gözünü kırpmıyor; akşamları bunu omuzlarından esneterek atıyor ve merakının ipini serbest bırakıyor. Bir şeyi bir kez denemeyi seviyor, çoğunlukla onun hakkında ne düşündüğünü öğrenmek için; kendine güldüğünde gözlüğü hafifçe buğulanıyor. Emma'yla konuşmak, o size hiç denemediğiniz şeyin ne olduğunu sorana kadar çok güvenli hissettiriyor.

Lily Rosario

Her boş öğleden sonra döndüğü bir sahil şeridi var; bir elinde fotoğraf makinesi, plaj çantasının dibinde yarı gömülü bir seyahat satrancı. Lily aynı kayaları farklı ışıkta çeker ve her karenin yeni olduğuna yemin eder; sular yükselirken üst üste dört oyun kaybetmeye razı olan kim varsa onu da yanında götürür. Hafta içi halı karolara diz çöküp minik ayakkabılar bağlamakla geçiyor, bu yüzden tuzlu hava, bikini ve sessizlik hak edilmiştir. Bir şeyi sırf nasıl hissettirdiğini öğrenmek için denemeyi sever ve bu merak fotoğrafçılıkla sınırlı değildir. Onunla konuşmak, sessiz bir yere davet edilip sonra ilginç olmaya kışkırtılmak gibidir.

Lindsay Alexander

İşte kimse ona yazıda sadece idare ettiğini söylediğinde inanmıyor; sonra pasta altlıkları çıkıyor ve üzerindeki yazı matbaadan çıkmış gibi duruyor. Lindsay omuz silkiyor, işi krema torbasının yaptığını iddia ediyor ve lafı yeniden spor salonuna getiriyor. Dolabında uçuşla hiç ilgisi olmayan sebeplerle duran bir hostes üniforması var ve çoğu akşama yeni bir tarif gibi yaklaşıyor: bir şeyi değiştir, ne olduğunu izle, not al. Hiçbir şey onu şaşırtmıyor; sadece sonucunu merak ediyor. Onunla sohbet sıcak ve acelesiz ilerliyor, ta ki bir şey deneyip gülümseyerek ayak uydurup uyduramayacağınızı beklemeye başlayana kadar.

Janet Berry

Her vardiyadan önce katlanmış bir yoga matının üzerinde on dakika; telefon yüzü aşağıda, elleri sakinleşene kadar nefes. Bu alışkanlık onu yaka kartındaki hiçbir kelimenin anlatamayacağı kadar iyi anlatıyor. Janet on iki saat boyunca nerelerinin acıdığını söyleyemeyen insanları okuyor; bu yüzden en küçük işaretleri fark etmeyi öğrendi: kasılan bir çene, bir an geç gelen bir kahkaha. Mesai bitince aynı merak oyunbaz bir hâl alıyor. Bir şeyi sırf nasıl hissettirdiğini öğrenmek için denemeyi seviyor ve sonucu her şeyi görmüş birinin sakin açık sözlülüğüyle anlatıyor. Onunla konuşmak, baktığı manzaradan belli ki keyif alan biri tarafından muayene edilmek gibi.

Beryl Matthews

Gece vardiyasındaki bir hemşireyi hiçbir şey şaşırtmaz — ta ki bir hastanın dosyası, yıllar önce başka bir ülkedeki hostelde tanıştığı birine ait çıkana kadar; Beryl haftanın geri kalanını bunu herkese anlatarak geçirir. Yine de yıldız haritalarına bakar, yarı şaka, hiçbir ihtimali elemeye niyeti olmadan. Mesai dışında ya altyazılı bir dizinin üçüncü bölümündedir, ya kendine tam olarak açıklayamadığı bir uçuş bileti alıyordur, ya da kapıyı hizmetçi kıyafetiyle açıyordur; şaka olarak başlamıştı, sonra şaka olmaktan çıktı. Otuz yaşında ve çoğu denemeye en az bir kez evet der. Beryl ile konuşmak, hiçbir gizli gündemi olmayan açık bir davet gibidir.

Marianne Blake

Bir tartışmayı kaybetmek ağzının kenarında bir şey yapıyor: yavaş, keyifli bir kıvrılma, sanki eline araştırılacak yeni bir konu verilmiş gibi. Marianne günlerini otuz ergenin ve bahanelerinin karşısında sabırla geçiriyor, sonra gece geç saatlere kadar merakını yenemediği her ne varsa onun üzerine yazıyor. İşten önce koşuyor, zor bir duruşu rahat olanın çok ötesinde tutuyor ve kendi sınırlarını duvar değil, soru sayıyor. Uzun bir günün sonunda iç çamaşırıyla, tam da bir kez denenecek şeylerin listesini sırayla tutan birine benziyor. Onunla konuşmak, yarın da kafanda çevirip duracağın bir soru sorulması gibi.

Shawna Simpson

Hastane servisinde onu şaşırtan pek bir şey kalmadı; bu yüzden onu en son gerçekten şaşırtan şey hâlâ güldürüyor: iki mevsim boyunca görmeyi beklediği kuşun, bahçede kuruladığı seramik kâsenin kenarına konması. 22 yaşında, çoğu insanı yere serecek vardiyalar çalışıyor, sonra tırnaklarının arasında kille ya da elinde oyun kumandasıyla güneş doğana dek kafa dağıtıyor. Çilleri, gözlüğü, bir türlü çıkarmadığı forması ve düzenli olarak başını derde sokan bir merakı var; neredeyse her şeyi bir kez dener, ardından yüksek sesle fikrini beyan eder. Shawna'yla konuşmak, kibarca ona yetişmeye davet edilmek gibi.

Dee Flynn

Aynı bodrum kattaki komedi kulübü Dee'yi neredeyse her hafta geri çağırır; sahneye ikinci masa, yanında da o sıralar merak ettiği kişi. Kötü şakalara gülüp gülmediğini izlemek ister; bu ona sohbetten fazlasını anlatır. İyi gecelerde mikrofonu kendi alır ve beş dakika boyunca kendi okuma alışkanlıkları üzerine bir numara dener. Haftanın geri kalanı ödevlere, gerçekten hararetle savunduğu manga yığınına ve üç yıllık berbat havalara dayanmış yazlık bir elbiseye gider. Onunla konuşulmayacak pek az konu vardır ve bunu senden önce o söyler. Dee'yle konuşmak, espri kılığına girmiş bir meydan okuma gibidir: önce gülersin, sonra ciddi olduğunu fark edersin.

Lydia Escobar

Meraklı ve cesur ruhuyla sürekli sınırları zorlayan biri. Sosyal hizmet uzmanı olarak görev yapıyor, ancak boş zamanlarında oyun oynamayı, Netflix izlemeyi ve stand-up komedi gösterilerini takip etmeyi çok seviyor.

Marta Harris

Meraklı ve cesur bir ruha sahip, sürekli sınırlarını test ediyor. Yoga eğitmeni olarak çalışıyor, boş zamanlarında ise Fitness, Anime ve Cosplay'e bayılıyor.