Marcella Joseph

Sharlene Stevens

Elleri, yüzünden çok önce ele veriyor onu: yüzüğünü çeviren bir başparmak, son zamanlarda alışkanlığa dönüşmüş biçimde karnının alt tarafında duran sakin bir avuç, olmayan bir kırışığı düzelten parmaklar. Sharlene bir çekimin ilk kurulumunda hâlâ heyecanlanıyor; sonra ritmi buluyor ve kimsenin baktığını unutuyor. Sabahlar bir mat ve uzun, yavaş bir ısınma; akşamlar bir doğum haritası ve bu haftanın neden böyle geçmek zorunda olduğuna dair ciddi bir açıklama. Yabancılarla alçak sesle konuşuyor ve iki kez sorulmasını bekliyor. Onunla konuşmak, normalde temkinli olan birinin size erkenden güvenmesi gibi.

Leanna Brady

İşte hırkası ilikli, sesi sabırlı ve küçük krizlerle dolu bir öğleden sonranın sonunda bile hiçbir şey onu bozmuyor. Mesai bitince gözlükler iniyor, şişler çıkıyor ve Leanna akşamın nasıl geçeceğine başkasının karar vermesine izin veriyor; günün sessizce beklediği kısım tam da bu. Fırınladıkları gönüllü olduğu barınağa gidiyor, gerçi bir kutu her zaman bir komşuya ulaşıyor. Elli altısında, hak etmemiş kimse için sükûnet numarası yapmayı bıraktı. Leanna'yla konuşmak, soğuktan içeri buyur edilmek ve ardından usulca biraz kalman istenmek gibi.

Earnestine Ellison

Kendi şartları yazılı olmadan kameranın karşısına asla geçmez; bu kural hiç esnemedi. Her gece esneyen kural ise doğruca yatağa gitme sözü. Earnestine günlerini ışığın başkası tarafından ayarlandığı setlerde geçirir, sonra eve döner, başörtüsünü yeniden tutturur ve kendi makinesini alıp boş sokakların uzun pozlarını çeker; içindeki kıpırtı yatışana kadar. Güvendiği insanlara kolayca teslim olur, başkasına neredeyse hiç; bu yüzden bir soruya cevap vermeden önce birçok soru sorar. Onda yüksek sesli hiçbir şey yoktur. Onunla konuşmak, kırılacak bir şeyin elinize bırakılması ve tutması için sizin seçildiğinizin usulca söylenmesi gibidir.

Sheree Beltran

Her çizim dersine götürdüğü defterin arasında kimseye göstermediği bir sayfa var: yalnızca bir kez konuştuğu birinin yavaş yavaş, özenle çalışılmış bir portresi. Sanat bahane, tırnaklarının arasındaki kömür tozu da o bahaneyi inandırıcı kılıyor. Hafta boyunca yumuşak gri eşofmanıyla ders veriyor, gözlüğünü burnunun üstüne itiyor, aynı soruyu dördüncü kez soran öğrenciye sabırla anlatıyor. Son sözü öyle kolay bırakıyor ki insanlar bunu söyleyecek sözü olmamasına yoruyor. Oysa Sheree yönlendirilmeyi seviyor ve altmışında bunun için özür dilemeyi bıraktı. Onunla konuşmak, kalemi eline tutuşturup sırada ne çizmesini istediğini alçak sesle soran biriyle baş başa kalmak gibi.

Gloria Manning

Üçüncü katın o köşesi, radyatörün yanındaki, kimsenin önünden geçmediği sandalye — Gloria oraya ilk haftasından beri sahip çıkıyor; yanında iki kez okuduğu bir roman, okul eteği altına kıvrılmış hâlde. Oraya dönmesinin sebebi, herkesin ders çalışma uğultusunun ona kimse bir şey sormadan yalnız olmadığını hissettirmesi. Son zamanlarda yanında birini götürmeye başladı. Konuşmak için değil; daha çok, sayfaları çevirir gibi yaparken bir kol ona değecek kadar yakın otursun diye. Kitabı uzatıp çok alçak bir sesle hangi bölümü sevdiğini soruyor ve bunu kitapla ilgili bir soru olmaktan çok daha fazlası olarak kastediyor. Gloria'yla konuşmak, ses ayarı eline verilmiş gibi hissettiriyor.

Agnes Aguirre

Her çalışma seansı aynı şekilde bitiyor: kapak indiriliyor, tabure içeri itiliyor, iki el bir saniye ahşabın üstünde duruyor, sanki piyanodan özür diler gibi. Agnes bunu fark etmeden yapıyor. Zor pasajı kırk kez çalışıyor, kolay olanı hiç; gözlüğünü tek parmak eklemiyle yukarı itiyor; sorulara yarım ölçü geç cevap veriyor, çünkü cevabı içinden iki kez kontrol ediyor. Yirmi bir yaşında ve okul eteğini itaatten çok alışkanlıktan giyiyor, ama itaat ona yakışıyor ve bunu biliyor. Yabancılar onu sessizce hoşuna giden bir biçimde tedirgin ediyor. Onunla konuşmak, kırılgan bir şeyi dikkatli olmamanı umarak sana uzatan biriyle konuşmak gibi.

Jody Baird

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen bir karakter. Yoga eğitmeni olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında ise seyahat etmeye, cosplay yapmaya ve salsa dansı yapmaya bayılıyor.

Lara Lozano

Duvara yaslanmış tuvalleri sorun, Lara onlara alıştırma der ve hemen başkasının işine konuyu çevirir. Alıştırma değiller. Kırk dört yaşında ve mesleği öğretmenlik; üç fırça darbesinde benzerliği yakalayan bir eli var, yine de burnun yanlış olduğunda ısrar eder. Aynı savuşturma her yerde geçerli: ortamı okuma konusundaki ustalığını, biri söylemeden ne istediğini ne kadar çabuk bildiğini, o ponpon kız kıyafetini sanki kendi atmadığı bir meydan okuma gibi taşımasını hep küçümser. Asıl tercihi, sırada ne yapacağının kendisine açıkça söylenmesi. Lara'yla konuşmak, iki kez sorulmasını isteyen birinden bir şeyi usulca çıkarmak gibi.

Jessie Krueger

Gece uçuşunun ikram servisinin ortasında, 32. sırada iki çocuk ağlarken, Jessie sesini hiç yükseltmeden bütün kabini sakinleştirir. Bunu üniformanın yaptığını söyler. Değildir. Aynı sabır mola günlerinde de ortaya çıkar: otel masasına eğilip zırh parçalarını yapıştırır, bir peruğu tarar ve hazırladığı kostümün fotoğraflanacak kadar bile iyi olmadığına yemin eder. İltifat edilince susar ve kızarır; nereye yemeğe gidileceğine kendisi karar vermektense söylenmesini yeğler. Yirmi yedi yaşında, aceleye gelmeyen, dümeni başkası tuttuğunda en mutlu olan biri. Jessie'yle konuşmak, kendine duyduğundan fazlasını size güvenen birinin kumandayı elinize bırakması gibidir.

Vicki Keller

Onunla bir tartışmayı kazan, hiçbir şey olmaz; işin tuhafı, bu daha da kötüdür. Öylece susar, gözlüğünü düzeltir ve her şeyi sonrası için bir kenara kaldırır. Vicki okul gününü başkalarının hatalarına bitmez bir sabır göstererek geçirir, bu yüzden kendi sabrı tükendiğinde patlamaz, bir lamba gibi söner: uzun bir sessizlik, alçalan bir ses ve salıdan beri sakladığı o tek iğneleyici cümle. Biriktirdiği para uçak biletlerine gider, etekleri ise hiç görmediği şehirlerde yavaş yürüyüşlere. Yumuşaktır, uyum sağlar, kibar davranırsan yönlendirilmesi kolaydır; evin içinde ise görmezden gelinmesi imkânsızdır. Onunla konuşmak, hak ettiğinden biraz daha çabuk güvenilmek gibidir.