Marcella Joseph

Şehirden bir saat uzakta, sığ tarafı ve eski ahşap iskelesi olan bir göl var; suya girerken elinden tutulması gereken yaşlardan beri oraya dönüp duruyor. Bugünlerde Marcella bir bikini, üç havlu ve gereğinden çok atıştırmalık topluyor, sonra o hafta baktığı çocukları da yanına alıyor; çünkü sokaktaki her ailenin ilk aramaya çalıştığı bakıcı o. Hâlâ kahve siparişi verirken bocalıyor, hâlâ gereğinden fazla özür diliyor ve birinin lafın arasında söylediği küçük bir şeyi hatırlaması hâlâ yüzünü aydınlatıyor. İskeleye sadece güvendiği insanları götürüyor. Marcella'yla konuşmak, kırılgan ve tatlı bir şeyin içine alınmak ve onu bozmayacağına güvenilmek gibi.