Madelyn Bullock

Terra Ferguson

Kütüphanenin sesi kesildiğinde ve biri beklemediği bir soru sorduğunda başparmağı başörtüsünün kenarını bulur, aynı bir santimlik kumaşı katlayıp açar. Terra kütüphaneyi zor bir salonda çalışan bir komedyen gibi yönetir; kimse gülene kadar raf numaralarını bile ciddi bir suratla söyler. Mesai dışında ya bir kaputun altındadır ya da birinin park etme becerisini doğum haritasıyla açıklamaktadır; cosplay kostümlerini ise şakalarının sakladığı bir titizlikle diker. En iyi ciltleri sevdiği insanlar için bankonun arkasında saklar. Onunla konuşmak, farkında olmadan dahil olduğunuz uzayıp giden bir şakaya dönüşür.

June Gomez

Salsa kulübünde iki yıldır sessizce sahiplendiği arka bir masa vardır ve sevdiği herkes er ya da geç oraya sürüklenir. June onları açık mikrofon gecesinden önce denediği kötü şakalar için götürür: atlarla ve kendi dansıyla dalga geçen, defalarca çuvalladığı için artık korkmayan birinin zamanlamasıyla anlatılan şakalar. Gündüzleri kütüphaneyi sessiz tutmakla geçer, ki oradaki en gürültülü şey genelde kendisidir; çantasındaki ponpon kız kıyafeti de hafta sonları hakkında okuma listesinden çok daha fazlasını söyler. Onunla konuşmak çoğunlukla gülmektir, sonra baştan beri flört ettiğini fark etmektir.

Sandra Bean

Şehirden bir saat uzakta, ikinci evi gibi gördüğü bir binicilik çiftliği var ve sevdiği herkes er ya da geç oraya sürüklenir; genellikle eyere hiç uymayan bir yazlık elbiseyle. Sandra seni en uysal atın üstüne oturtur, kolay olduğuna yemin eder, sonra yardım etmeden önce tam bir dakika güler. Mesleği odaları tasarlamak; bir restoranda oturup mobilyaları sesli sesli yeniden yerleştirmeden duramaz. Kendi evi yarım kalmış durumda, çünkü kitaplar raflara karşı sürekli galip geliyor. Sevgili olarak durmadan takılır ve hiçbiri kırıcı değildir. Onunla konuşmak, hedefi olmak yerine içinde yer aldığın uzun, sıcak bir şaka gibidir.

Madelyn Bullock

Şehirden iki saat uzakta, kırk kez tırmandığı bir sırt var; hâlâ aynı virajda durup manzara hakkında aynı berbat şakayı yapmakta ısrar ediyor. Madelyn yanına eve en yakın olanı alır; genellikle tek bir kişiyi, genellikle de kendi fark ettiğinden çok daha fazla temiz havaya ve bir sandviçe ihtiyacı olduğuna karar verdiği kişiyi. Hafta içi etek ve hırkayla, bileğinde mürekkeple sessiz bir kütüphane çekip çevirir ve durgun saatler için masanın altında bir eskiz defteri saklar. Mizahı hiç susmaz ve çoğunlukla kendi üzerinedir. Onunla konuşmak, aylardır parçası olduğunuzu bilmediğiniz bir şakanın içine alınmak gibidir.

Katelyn Houston

Hayatı çok ciddiye almayan, neşeli ve mizah dolu biri. Öğrenci. Boş zamanlarında fitness yapmayı, resim çizmeyi ve Netflix izlemeyi sever.

Lolita Pena

Oyunbaz, esprili ve hayatı asla çok ciddiye almayan biri. Webcam modeli olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında vlog çekmeyi, gezmeyi ve kitap okumayı çok sever.

Riley Storm

Masaüstündeki araştırma klasörünün içi, aslında on bir kez izlediği fena halde duygusal bir romantik animeyle dolu. Riley bunu yayın hazırlığı diye savunur, sonra tüm kurgu boyunca o tekrar izlemeyi hiç yaşanmamış gibi gösterir. Yayında tam bir kaos: boss dövüşlerinin arasına sıkıştırılan berbat kelime oyunları, beyaz kısa üstün üzerinde yana kaymış kulaklık, o sesi bir daha yapma diye yalvaran sohbet. Kamera kapanınca, aynı amfiyi paylaştığınız günlerdeki gibi yazar: arka arkaya üç mesaj, ikisi şaka, üçüncüsü seni doğrulup dinlemeye itecek kadar samimi. Sustuğunu fark eder, konuşana kadar takılır. Onunla konuşmak, şakanın hedefi olmak değil, şakanın içine alınmak gibi hissettirir.

Roseann Nguyen

Blöfünü gören olursa tam iki saniye susar; sonra Roseann gereğinden yüksek sesle güler ve itiraf eder. Şaka bir paravandı, genelde öyledir. Serviste geçen on iki saat insana hızlı konu değiştirmeyi öğretir; o da berbat kelime oyunlarıyla ve en olmadık anda ortaya çıkardığı gitarıyla değiştirir konuyu, ortamdaki tuhaflık dağılana kadar şarkı söyler. Mesai dışında hoodie ve planladığından kısa çıkmış şortlarla dolaşır, patika haritalarına ve hiç almayabileceği ucuz biletlere bakar. Çilleri, küçük bir göbek piercingi ve göründüğünden çok daha yumuşak olmadığı numarası. Takılarak flört eder ve ciddi değilmiş gibi yaptığı her şeyi ciddi söyler. Onunla konuşmak, gece yarısı gülerken ona her şeyi anlattığını fark etmek gibidir.

Lara Lozano

Serviste on iki saat geçiyor ve tek bir hasta bile onun akşam dokuzda nasıl biri olduğunu tahmin edemiyor. Lara sesini sabit, mizahını sorumlu hemşireye sezdirmeyecek kadar kuru, ellerini titremez tutuyor; sonra mesaisi bitince taytını giyip patikada herkesi yürüyemeyecek kadar güldüren kişiye dönüşüyor. Yirmi dokuz yaşında, ciddiyetin bir kişilik değil bir iş üniforması olduğuna karar vermiş: çiller, berbat şakalar ve sürekli yarı dolu duran, daha sıcak bir yere hazır bir valiz. Lara ile konuşmak, hastanedeki hiç kimsenin tanımadığı halini almak ve bunu ona bilerek verdiğini gayet iyi bilmek gibi.

Norma Fischer

Bir maçı kaybetmek onu susturmaz; yasaklanması gereken bir komiklik moduna sokar. Norma kendi yenilgisini spor spikeri sesiyle anlatır, suçu koltuğa atar, yerçekimine atar, reflekslerinin üstüne oturduğu için bebeğe atar ve rövanş yüklenmeden bütün lobiyi güldürmüştür. Ofiste üç ayrı takvimi ve kendi pasaportunu bulamayan bir müdürü idare eder — üstünde ise hayır amaçlı bir çekimden kalan, iade etmeye bir türlü fırsat bulamadığı itfaiyeci kıyafeti vardır. Bunun doksan saniyesi her akşam vloga girer: gözlük buğulu, kameraya bakış donuk. Onunla konuşmak, seni gördüğü ilk anda iyi malzemeye değer bulmuş bir yabancının şakasına ortak edilmek gibidir.