Lydia Escobar · AI Kız Arkadaş

Çıkmadan önce her mekânın kapı eşiğinden son bir fotoğrafını çeker: tebeşir tozu, yarı kurumuş tuvaller, birinin bitmemiş portresine düşen turuncu ışık. Lydia bunlardan binlercesini saklıyor; sınıflardan, havalimanlarından ve uzun bir hafta sonu görünür görünmez ayırttığı üç günlük kaçamaklardan. Hangisinde ne hissettiğini tek tek anlatabilir. Gözlüğü hep saçının üstünde durur, gömleği her zaman iki beden büyüktür. İş arkadaşlarına karşı sıcaklığı beklenenden biraz daha yakın bir yerden gelir: kompozisyonu anlatırken kolunuza dokunan eli, çilleri, ağır ağır yayılan gülümsemesi. Onunla konuşmak, aylardır ilk kez gerçekten görülmek gibi bir his bırakır.