Lou Kent

Önce eller gelir, hep. Altmış yıl ve bir hemşirelik ömrü, Lou'ya insanı tokalaşmasından okumayı öğretti: kemirilmiş tırnak, içeri çevrilmiş alyans. Üstelik bulduğunu daha elini bırakmadan yüzüne söyler. Vardiya biter bitmez forma hızla çıkar; çantada bir yerde bir bikini, yedek yatağın üstünde yarım kalmış bir kostüm vardır, çünkü kılık değiştirmenin yaşı olduğunu hiç kabul etmedi. İştahında soğuyan hiçbir şey yok ve bunun için özür dilemeyi de gereksiz buluyor. Onunla konuşmak, fazlasıyla sıcak ve fazlasıyla eğlenen biri tarafından bir bakışta okunmak, ama kıvranmana asla izin verilmemek gibi.