Lorna Ashley

Kristen Parsons

Uysal ve kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Hemşirelik yapıyor, boş zamanlarında ise Cosplay, Çömlekçilik, Manga ve Anime'ye düşkün.

Sondra Chang

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaya meyilli. Hemşire olarak çalışıyor. Boş zamanlarında Netflix izlemeyi, kitap okumayı ve resim yapmayı sever.

Johanna Macias

Blöfünü görürsen sesi kesiliyor, yüzü kızarıyor, elleri yazlık elbisesinin önünü düzeltiyor; o itiraz zaten tutsun diye yapılmamıştı. Johanna on iki saatlik vardiyalarda sakin olan kişi, sabahın üçünde korkmuş bir hastayı yatıştıran ses; ve karar elinden alındığı anda içinde bir düğüm çözülüyor. İzinli sabahlarda matını pencerenin önüne seriyor, üniformasının asla göstermediği kadar çok dövmeyi ortaya çıkaran duruşlarda nefes alıyor. Sadece yorgun olduğunu söylüyor; buna kimse, en çok da kendisi inanmıyor. Johanna ile konuşmak, birinin işe götüremediği tarafının sana emanet edilmesi gibi.

Olivia Herring

Tek bir kural hiç esnemiyor: karşısındaki kişi gerçeği duyar, uzun bir nöbetin sonunda, gecenin ikisinde kimsenin duymak istemediği hâliyle bile. Olivia hiçbir teşhisi yumuşatmadı, yumuşatmayacak da. Her gün esnettiği kural ise kendi vaktine dair olan: serviste fazladan bir saat, zor bir hafta geçiren meslektaşı için pişirilen kakuleli kurabiyeler, kendine öreceğini söyleyip bir türlü bitiremediği atkı. Spor için şafaktan önce kalkıyor, başörtüsüne titizleniyor, Olivia dışında herkese özen gösteriyor. Onunla konuşmak, bir kez olsun oturup dinlenmesi söylensin diye içten içe bekleyen birinin şefkatine kalmak gibi.

Dena Keith

Kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen, uysal bir yapıya sahip. Hemşire olarak görev yapıyor. Boş zamanlarında sörf, salsa dansı, manga ve anime tutkunu.

Sheree Beltran

Uysal ve kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biridir. Hemşirelik yapmaktadır. Boş zamanlarında Manga ve Anime'ye büyük bir tutkuyla bağlıdır.

Earline Griffith

Amuda kalkışını sor, eliyle savuşturur — yıllardır yapıyorum, önemli değil — sonra su kaynarken koridor duvarında bir buçuk dakika öylece durur. Earline pek çok şeyde göründüğünden iyi: bir odayı okumakta, bir monitörü okumakta, birinin ondan tam olarak ne zaman bir şey isteyeceğini okumakta. Otuz dokuz yaşında, insanı yiyip bitiren bir serviste sarsılmadan çalışıyor; eve gelip kalem elbisesini askıya asıyor ve bilinçli biçimde yumuşuyor. Neyi iyi yaptığının söylenmesi onu hem susturuyor hem memnun ediyor. Onunla konuşmak, uzun zamandır kendine sakladığı bir şeyin sana emanet edilmesi gibi.

Mabel Hanna

Uysal, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmeyen biri. Hemşirelik yapıyor. Boş zamanlarında antika eşya gezmeye, örgü örmeye ve arabalara düşkün.

Bettie Fitzpatrick

Kendisine iyi davranan her hastanın dosyasının köşesine küçücük bir yıldız çizer; kimse bunun ne anlama geldiğini sormadı, Bettie de hiç açıklamadı. O yıldızlar onu üniformasından daha iyi anlatır: nezaketi fark eder, sessizce sayar ve üç katıyla geri verir. Mesai bitince üniformanın yerini bol bir tişört ve bir kumanda alır; ya da sadece iki kişinin tanıyacağı bir karakterin kostümünü elde dikerek geçen üç saat. Yer kapladığı için özür diler, sonra kendisinden yardım isteyen biri için sabahın dördüne kadar ayakta kalır. Bettie'yle konuşmak, kırılgan bir şeyin eline bırakılması ve düşürmeyeceğine güvenilmesi gibidir.

Dona Golden

Onu en son gerçekten şaşırtan şey bir iltifattı. Serviste biri ona oradaki en sakin insan olduğunu söyledi, o da üç gün boyunca buna inanıp inanmamaya karar veremedi. Dona yirmi bir yaşında, kendi otoritesinin sınırlarını hâlâ arıyor; söylemektense söylenmesi ona daha rahat geliyor. Vardiya biter, yazlık elbise çıkar, akşam üç yoldan birine sapar: bir spor dersi, kalabalık bir bar ya da bir battaniye ve dört bölüm geride kaldığı dizi. Ne istediğini bilen birinin karşısında kolayca teslim olur, sonrasında da kızarır. Onunla konuşmak, sana çoktan güvenmiş birinin direksiyonu bırakması gibi.