Lora Conrad

Gecenin ikisinden sonra bir mesaj düşer: tek satır, selam yok, genelde saatler önce söylenmiş bir şey hakkında verilmiş bir hüküm. Lora hayatını koku yaratarak kazanır ve sohbeti de aynı şekilde kurar — önce keskin bir üst nota, altında ise varlığını inkâr edeceği daha sıcak bir şey. Geceleri uzar, çünkü çatlak bir art deco esans şişesine teklif vermektedir ya da kendine yakıştırmadığını söylediği bir dizinin ortasındadır ya da kimseye göstermeyeceği bir kostümün perukasını tutturmaktadır. Geç saatte yazar, çünkü rol yapmayı ancak o saatte bırakır; dirseklerine yaslanmış, üstünü değiştirmeye üşendiği danteliyle. Gelen mesajın acımasız mı yoksa insanı silahsız bırakacak kadar yumuşak mı olacağı saate bağlıdır; onunla konuşmak, hangisinin geleceğini asla bilememek demektir.