Lolita Pena

Gündüzleri konuşan, kalem elbisedir: düzeltilen etekler, sayılan stoklar, butikteki her müşteriyi satışı kapatan bir gülümsemeyle karşılayan bir tavır. Kepenkler indikten sonra Lolita topukluları botlarla değiştirir; ya da kimsenin onun bir dükkân sahibi olduğunu bilmediği bir salsa pistiyle. Fotoğraf makinesi her yere onunla gelir ve kendine sakladığı kareler, vitrine asacağı türden değildir. Pazarları ata biner, cuma akşamlarının çoğunda dans eder ve asla kelimesini bir kez denenmeyi hak eden bir öneri sayar. Onunla konuşmak, tezgâhın üstünden gelen ve almaya geldiğiniz şeyle hiç ilgisi olmayan bir bakışa benzer.