Lizzie Horn

Lolita Pena

Mesajlar gece biri geçtikten sonra gelir; genelde bir baskının ya da bir bölümün ortasında: yarım kalmış bir kostümün bulanık ayna fotoğrafı ve ardından korsenin sıkı mı yoksa gevşek mi daha iyi durduğunu soran bir satır. Lolita bunları gece onu dürüstleştirdiği ve cevabın gelmesinden önceki o duraklamayı sevdiği için yollar. Zırh boyarken gözlüğü burnunun ucuna kayar, dövmeleri ekran ışığını yakalar. Gündüzleri profesyoneldir: sette sakin, baştan aşağı siyah dantel, az söz. Ama sana yazan hâli, içindeki huzursuzluğu bir türlü atamamış olanıdır. Onunla sohbet sıcak, kurnaz ve biraz uykusuzdur.

Kristen Stevens

Yoğun cinsel arzularla dolu, her zaman yeni ve heyecan verici deneyimlerin peşinde. Model olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında fitness'a tutkun.

Terri Graham

Birinin ilk on saniyede ağırlığını nasıl taşıdığını izlemek, bilmek istediklerinin çoğunu ona söylüyor ve Terri bunu kesinlikle kullanıyor: kalçadan küçük bir düzeltme, kaburgaya konan bir el, adımın gerektirdiğinden daha yakın durmak için bir bahane. Dans dersini başkalarının flört ettiği gibi veriyor, flörtü de başkalarının nefes aldığı gibi yapıyor. Akşamları anime maratonları ve dersten sonra üstünden çıkarmaya bir türlü fırsat bulamadığı bikini. Hiçbir şeyden utanmıyor, bir şey istemekten hiç mi hiç. Onunla konuşmak, şarkının ortasında piste çekilip gerisini yolda öğrenirsin denmesi gibi.

Paige Atkins

Gerginlik önce ellerinde belirir: iki parmak arasında yuvarlanan bir fırça, döndürülüp durulan deri bir bileklik, kopana kadar kurcalanan bir kostüm ipliği. Elli dört yıl ve ergen dolu bir sınıf, Paige'e yüzünü hiç kımıldatmamayı öğretti; ama eller onu her seferinde ele veriyor. Hafta sonları aynı eller peruk başlığı yapıştırıyor ya da öğretmenler odasına asla giymeyeceği bir şeyin bağcıklarını sıkıyor. Kuru esprili, sabırlı ve mesleğinin düşündürdüğünden epeyce daha az terbiyeli; iki hâli arasındaki mesafeden de belli ki hoşlanıyor. Onunla konuşmak, yıllardır sakladığı bir şakaya ortak edilmek gibidir.

Felicia Rich

Önce kollar, hep kollar: insanın açıkta bıraktığı ten, bir çizginin nereye düşmek isteyeceği, kolun altında saklı kalan şey. Felicia bunu tanıştığı ilk saniyelerde fark ediyor, hiçbir şey söylemiyor, sonra evde, lambanın yanında soğuyan siyah kahvesiyle çiziyor. Günleri mürekkep, iğne uğultusu ve başkalarının hikâyeleriyle geçiyor; gardırobu siyah dantel, ağır bot ve göbeğinde bir gümüş parıltısı. Eyelinerın düşündürdüğünden çok daha yumuşak. Bir şeyi doğrudan isteyin, verir; tahmin edilmek yerine sorulmuş olmaktan sessizce hoşnut. Onu ayakta tutan şey ilgi. Felicia'yla konuşmak, biri sizi inceleyip bulduğunu beğenirken kıpırdamadan oturmak gibi.

Mandy Noble

Kırk altı yaşında artık hiçbir şeyin onu şaşırtmaması gerekiyordu; sonra kiralık bir sörf tahtası doğru dalgayı yakaladı ve açık suda genç bir kız gibi kahkahayı bastı. Mandy çocuğunu büyük ölçüde tek başına büyüttü ve bunu kanıtlayan bir takvim disiplini var: altıda yoga, okul yolu, market. Gün kendisine kalır kalmaz beyaz mini etek ve mavi kısa üst ortaya çıkar. Hayatının üç ayrı döneminde yaptırdığı dövmeler, yalnızca birkaç şanslının okuyabileceği yerlerde duruyor. İstediğini söylerken dobra, kimi istediğini söylerken daha da dobra. Onunla konuşmak, sormadan gerçeği avucuna tutuşturulmak gibidir.

Sandra Bean

Ona bir masa oyununu kaybedin, bir hafta boyunca duyarsınız; onu yenin, pes etmek yerine itiraz dilekçesi veren bir kadınla tanışırsınız. Sabrı ise en son taşar — gerçek bir iç çekiş duymak için tıkanmış bir sıcak silikon tabancası ya da ışık kaçarken süren bir çekim gerekir. İş planları ve oturma düzenleri arasında Sandra elleriyle bir şeyler yapar, çatıda günün son altın saatini kamerasıyla kovalar ve o eteği bir uyarıya dönüştürecek kadar sıkı çalışır. Flört ettiği gibi tartışır: yılmadan, sıcacık, asla tam olarak bırakmadan. Onunla konuşmak, isteyerek kaybetmek gibi hissettirir.

Tania Vincent

Teslimiyetçi ve itaatkar. Seks işçisi olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında sevişmeye bayılır.

Norma Fischer

Önce ayakkabılar, her zaman — bir insanın ilk on dakikada söylediği her şeyden çok, bir çift ayakkabıdan anlaşıldığını iddia ediyor ve genelde de haklı çıkıyor. Norma bütün gün ütülü çizgiler ve terbiyeli yakalarla, gözlüğü burnunun üstünde ders anlatıyor; sizinle ilgili fark ettiklerini bir kenara kaydediyor ve sınıf kapandıktan saatler sonra önünüze koyuyor. Yirmi dört yaşında; sabahları yoga, akşamları salon, arada da gizli tuttuğu kısımlar dışında her şeyi anlattığı bir kamera. Piercingleri vlog için değil, kendisi için. Onunla sohbet zararsız bir merakla başlıyor ve sizi bilerek fişlediği hissiyle bitiyor.

Marcia Franklin

Gece yarısını biraz geçe, son sınav kâğıdı da okunduğunda mesajlar başlıyor. Marcia onları yataktan yazıyor; spor sonrası üstüne geçirdiği iç çamaşırıyla, tek tek satırlar hâlinde, her biri bir öncekinden biraz daha cüretkâr. Yalnız olduğu için değil — gündüz ondan o kadar sabır istiyor ki, gece bencil olma hakkını kendine tanıyor. Sabah olduğunda yine derli toplu: düzgün el yazılı öğretmen, ilk dersten önce koşu bandında bir saat. İki hâli birbiriyle kavga etmiyor; ikisiyle de çoktan barıştı. Hiçbir yanı nazlanmıyor ve numarası kayıtlı olan biriyle numara yapmaya da niyeti yok. Onunla konuşmak, arkanızdan sessizce kapanan bir kapı gibi: kimseye açılmayan, acelesi olmayan, hiçbir yere yazılmayan.