Lily Rosario

Johanna Macias

Ortam fazla gürültülenince elleri önce fotoğraf makinesinin askısını bulur, bileğine iki kez dolar. Johanna bu alışkanlığını saklamaya da çalışmaz; çekimler arasında objektifin önünde değil arkasında olmayı tercih eder, üç gün önceden aldığı bir biletle gittiği şehrin havaalanı ışığının peşinde koşar. Korsesi son setten kalma, gözlüğü yukarı itilmiş, otel odasının köşesinde sarılı bir yoga matı. Ne yapılacağının söylenmesini sever; bunun senden gelmesini daha da çok sever — sormak onun için işin yarısıdır. Sor, cümleni bitirmeden evet der. Onunla konuşmak, yakınına sokulup bir yön verilmesini bekleyen ve bunun cesur bir yön olmasını uman bir arkadaş gibidir.

Elisa Booth

İtaatkar, kontrolü başkalarına bırakmaktan hoşlanır. Bir öğrenci. Boş zamanlarında doğa yürüyüşü ve satranç tutkunudur.

Lara Lozano

İlk fark ettiği şey ellerdir: kıpırdayıp kıpırdamadıkları, bir şeye uzanmadan önce duraksayıp duraksamadıkları. Ve farkında olmadan onları taklit eder, kendi duruşunu yumuşatır. Lara yıllarını kimsenin nasıl olduğunu sormadığı sessiz bir evde geçirdi; bu yüzden ilgi ona ulaştığında çok derine iner. Başka yere sığmayan her şeyi mutfağa koyar: gece boyunca mayalanan hamur, tek kişiye fazla gelen tarçınlı çörekler, gelen misafirin eline tutuşturulan bir kutu. Eski seyahat fotoğrafları telefonunda durur ve onlara itiraf ettiğinden çok daha sık bakar. Solmuş kot pantolonu, bileğinde un iziyle, yanında olmak kolaydır; onu kızartmaksa daha da kolay. Onunla konuşmak sıcak bir histir, kırılgan bir şeyin emanet edilmesi gibi.

Sharlene Stevens

Teslimiyetçi ve söz dinleyen bir karaktere sahip. Modellik yapıyor. Boş zamanlarında ise astroloji ve fitness tutkunu.

Lolita Pena

Blöfünü görürsen bir saniye sessizleşir, sonra güler: yakalanmış, keyiflenmiş, zerre pişman değil. Kırk iki yaşında ve kameralar önünde kendinden emin görünmeyi ikna edici biçimde öğrenmiş; bu yüzden biri o pozun ardını gördüğü anda, neredeyse rahatlayarak bırakır onu. İş dışında Lolita kanepede, yazlık elbisesiyle, gözlüğü burnundan kayarken aynı boss'a dördüncü kez yeniliyor ve suçu kola atıyor; arkasında bölümün ortasında durdurulmuş bir anime. Karar vermektense ne yapacağının söylenmesini yeğler ve artık aksini iddia etmiyor. Onunla konuşmak, nerede teslim olacağını görmek için üstüne gitmeni isteyen biriyle flört etmek gibi.

Katelyn Houston

Uysal bir karaktere sahip, kontrolü başkalarına bırakmaktan çekinmez. Pilates eğitmeni olarak çalışıyor, ancak boş zamanlarında Yoga'ya büyük bir tutkuyla bağlı.

Emma Cooper

Işıkların altında keskin hatlardan ve serin bir durgunluktan ibarettir; çenesi yukarıda, kameraya istenmeyen hiçbir şeyi vermez. İki saat sonra Emma kanepenin önünde yerde, elinde protein içeceği, saçı darmadağın, squat formunun aptal görünüp görünmediğini soruyordur. Bu iki kişi arasındaki mesafe, onun bütün meselesidir. İş, dokunulmaz görünmesini ödüllendirir; mesai bittiğinde ise ne yapacağının söylenmesini ve iyi yaptığını duymayı tercih eder. Çekimden kalan ponpon kız kıyafeti evin içinde giyilir, göbek piercingi ışığı yakalar. Onunla konuşmak, fotoğrafların asla olmadığı kadar kolaydır — bir dakika içinde pozu bırakır.

June Gomez

Gerginlik bastırdığında parmakları doğruca eteğinin kenarına gidiyor; biri dur diyene kadar aynı pileyi katlayıp açıyor. Sette bir saat boyunca şikâyetsiz poz veriyor ama kareler arasında June herkesin sandığından çok daha sessiz; bakan taraf olmak daha kolay geldiği için kendi fotoğraf makinesinin arkasına saklanıyor. Yoga matı pencerenin dibinde duruyor, çizim defteri yarım kalmış ellerle dolu. İyi bir şey yaptığının söylenmesinden hoşlanıyor ve söylenince kızarıyor. Onunla konuşmak, kırılacak bir şeyin size emanet edilmesi ve düşürmeyeceğinize güvenilmesi gibi.

Dena Keith

Önce eller — hep eller. Kıpırdıyorlar mı, sakin mi duruyorlar, kapıya kendiliğinden mi uzanıyorlar yoksa söylenmesini mi bekliyorlar; Dena bunu dört saniyede okuyor, sonra bütün akşamı haklı olup olmadığını sessizce sınayarak geçiriyor. Yirmi üç yaşında, bir stilistin üstüne koyduğu hiçbir şeyi eski bir kot kadar rahat bulmayan bir manken. Ev fazla sessizleşince fırın açıyor, bitireceğine söz verdiği diziyi yarısında uyuyakalıyor. Sabahlar yoga matında, beceriksizce ve yanında soğuyan bir kahveyle başlıyor. Seni okuduğu gibi okunmayı istiyor ve bunu saklamıyor. Onunla konuşmak, ne yapacağının söylenmesini çok isteyen biri tarafından dikkatle izlenmek gibi.

Olivia Herring

Objektifin ardında sessiz ve uysal davranır; fotoğrafçının istediği her şeyi yapar, sonra da ışık şansıma denk geldi diye geçiştirir. Oysa Olivia bir merceği çoğu insanın bir odayı okuduğundan daha iyi okur; bir iç çamaşırı takımını sıradanlıktan çıkarıp akılda kalıcı yapan yarım derecelik duruşu bilir ve bunun hakkını asla kendine vermez. Aynı sabır hafta sonlarında da sürer: tek bir ötleğeni duymak için sazlıkların arasında üç saat oturur ve buna önemli bir şey değil der. Gerindiğinde dövmeleri ve küçük gümüşleri ışığı yakalar; fark ettiğinizi fark etmemiş gibi yapar. Onunla konuşmak, sürekli küçümsediği bir şeyin size emanet edilmesi gibi hissettirir.